Mizah, doğası gereği gücü sorgular; trajikomik ortam, karar uygulama ve durumlardan çok güçlü kahkahalar üretir. Gülmekten kırar geçirir insanları.

Mizah doğası gereği iktidarlara karşıdır ama salt siyasi iktidarları anlamayın, irili ufaklı yüzlerce küçük-orta-büyük iktidar odaklarıyla doludur toplum.

Mizah bir sanattır aslında. Sanat ile mizah yaratıcılık açısından kardeş sayılırlar. Mesela bir ressam, önümüzden geçen görüntüler ve olaylar içinden öyle bir ayrıntı yakalar öne çıkarır ki hayranlıkla izleriz. Veya fotoğrafçı hiçbirimizin görmediği, görüp de dile getiremediği bir bakış ve açı yakalar ki fotoğraf sanatında yer alır.

Mizah yazarı da çizeri de bu geniş sanat dalında yer alır. Aziz Nesin’in yazılarını düşünün, müthiş bir siyasi ve toplumsal hicivle, büyük bir toplumsal kültür yaratmıştır.

Mizah, tiyatroda da güçlüdür, adeta sahneden fışkırır, bizi sarar sarmalar.

Mizahın bütünü, tabuları yıkmaya çalışır. Bu açıdan tutucu değil, toplumsal tabuları yıkmaya ve değiştirmeye çalışarak yarının ilişkilerinin nasıl olması gerektiği konusunda ilham kaynaklarıdır.

Tek kişilik stand-up sanatçıları da bu ekolün çağımızdaki sanatçılarıdır ve aynı kökten gelirler. Toplumsal, siyasi, ailesel geçmişi, insanı hatta sanat eleştirileri dahası kendisi de dahil çok geniş bir içerikle insanların karşısına çıkarlar.

Ülkemiz mizah sanatı açısından her zaman çok zengin oldu.

Yaşasın ülkemizdeki sosyolojik ve politik yapılar diyebiliriz!

Stand-up’çıları, belki geçmişin ilk mizah tiyatrolarının tekilleşmiş hali olarak görebiliriz.

Batı edebiyatında komedinin babası........

© Cumhuriyet