Oktay Akbal’ın Akyaka’da bahçe içerisinde iki katlı bir evi vardı. Yaşamını yitirdiği tarihe kadar son 20 yıl her yaz o evde buluşurduk. Cumhuriyet gazetesinin değerli ismi Sami Karaören de gelirdi. Sohbetlerde konumuz şiir, edebiyat ve ülkemizin gündemiydi. Benim “Cumhuriyetin dönüştürülürken susacak mısın” adlı kitabım için gazetede yazdığı yazıda “Yazar soruyor Cumhuriyetin dönüştürülürken susacak mısın, halkımız yanıt veriyor susarak” diyerek bu suskunluğu eleştirmişti.

28 Ağustos 2015 Cuma günü sevgili eşi Ayla Hanım gözyaşları içinde telefon edip “İlk size söylüyorum; Oktay yaşamını yitirdi” dediğinde yüreğim burkulmuş, ne diyeceğimi bilememiştim. Onu Akyaka’da toprağa Mustafa Balbay’la birlikte indirmiştik. Ölümünden üç gün önce Oktay ağabey ile bir söyleşi yapmıştım. O söyleşide bana “Keşke bu kadar yaşamasaydım da bu olanları görmeseydim” demiş; sonra da “Umudum vatansever, Atatürk çizgisinden ayrılmayan gençlerdedir, yılmak yok” sözlerini etmişti. Oktay ağabeyin görmek istemediği şey ülkemizin hukukta, ekonomide getirildiği durumdu. Atatürk ilkelerinden sapılmış olmasıydı.

Bütün kurumlar birer birer ele geçirilmiş, Cumhuriyetin ordusu etkisizleştirilmişti. Ulusumuzun güvendiği bir Yargıtay vardı. Bir Danıştay vardı, bir Anayasa Mahkemesi vardı. Ama bu kurumlar yandaşlaştırılmışlardı. 90’ın üzerinde hukuk fakültesi vardı. Ama onca hukuksuzluğa karşın bir tek hukuk fakültesinden ses çıkmıyordu. Ekonomi dibe vurmuştu.........

© Cumhuriyet