Bugün İşçi Bayramı olarak kutlanan 1 Mayıs aslında kanla yazılmış bir emek hareketinin anılma ve sömürüye karşı evrensel dayanışmanın sergilendiği gündür. İlk kez Avustralya’da 1856 yılında sekiz saatlik iş günü için eylem yapan işçileri 1886’da Chicago’da Haymarket meydanında aynı amaçla eylem yapan işçiler izlemiş, 1 Mayıs’ta başlayan gösteriler 4 Mayıs’a kadar sürmüş, meydana atılan bir bomba sonucu polis ve işçilerden yaşamını yitirenler olmuş, olayın sorumlusu olarak beş sendikacı 1887’de idam edilmiştir.

1889’da İkinci Enternasyonal 1 Mayıs’ı mücadele, dayanışma ve hak arama günü olarak kabul etmiş ve o tarihten sonra tüm dünyada dayanışma ve hak arama günü olarak anılmaya başlanmıştır. Ülkemizde uzun yıllar yasaklanmış, bazı sendika önderleri her 1 Mayıs’ta gözaltına alınmış ve 2009 yılında resmi tatil olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle 1 Mayıs bayram değil yaşanan acıları anma ve sermayenin hiç dinmeyen emek sömürüsünün vurgulandığı gündür.

Her 1 Mayıs’ta bayrakları ve flamaları ile meydanlarda toplanan işçilerin 1 Mayıs’ın gerçek anlamının ayırdına vardığı sanılmasın.........

© Cumhuriyet