Çoğu zaman güncel siyasetten uzak durmaya çalışıyorum. İnsan bazen ülkesine yalnızca kavganın, gürültünün, bitmeyen tartışmaların içinden değil; kültürden, sanattan, edebiyattan, sokaktaki insanın gündelik telaşından bakmak istiyor. Bir serginin ışığında, bir kitabın sayfasında, bir müzede soluklanmak istiyor.

Ama öyle bir ülkede yaşıyoruz ki söz dönüp dolaşıp yine siyasete geliyor.

Çünkü siyaset yalnızca Meclis kürsüsünde, parti toplantılarında ya da televizyon ekranlarında kalmıyor. Hukuka, eğitime, sanata, belediyeye, üniversiteye, insanın geleceğe dair kurduğu en sade hayale bile dokunuyor. Siz başka bir yerden bakmak isteseniz de hayat sizi yeniden aynı sorunun önüne getiriyor: Türkiye nereye gidiyor?

Son günlerde “mutlak butlan” kavramı etrafında yaşanan tartışma da tam böyle bir yerde duruyor. İlk bakışta soğuk, teknik, hukukçuların alanına ait bir ifade gibi görünüyor. Ama bu ülkede bazı kavramlar mahkeme salonlarında kalmıyor; toplumun vicdanına, siyasetin diline, yurttaşın adalet duygusuna kadar uzanıyor.

Elbette hukuk kendi yolunda işler. İddialar varsa araştırılır, dosyalar incelenir, kararlar verilir. Hukukun varlığı toplum için güvencedir. Buna kimsenin itirazı olamaz. Ama asıl mesele, hukukun yalnızca karar metinlerinde değil, toplumun gönlünde de karşılık bulabilmesidir.

Bugün asıl........

© Cumhuriyet