Geçen hafta 95 yaşında yitirdiğimiz Prof. Dr. Coşkun Özdemir’i ilk kez Prof. Dr. Bülent Tarcan’ın (1914- 1981) “Bir Hekimin Senfonik Öyküsü” başlıklı kitabımı yazarken 2004 yılında tanımıştım. Ona göre Tarcan, müzik alanındaki derin çalışmalarıyla bu alanın en zor yönüne, yani besteciliğe soyunmuş olmasına karşın, hiçbir zaman hekimliğini ikinci planda bırakmamıştı. Tarcan’ın öfkeli mizacına karşın esprili yönüne de şöyle değinirdi: “Amfiye muayene edecek bir öğrenci çağırmaya kalktığında ‘Sınıfın en esmer kızı gelsin’ diye ortaya seslenebilirdi.”

Coşkun Bey ile aynı gazetede, Cumhuriyet’te yazıyorduk. Gerek tıp dünyasından gerekse hasta sahiplerinin davranışından, bazen da Urfa’da geçen çocukluğundan söz ederdi. Ruh ve sinir hastalıkları (nöropsikiyatri) uzmanı Prof. Dr. Özdemir, 1952’de İ.Ü. Tıp Fakültesi’nden mezun olmuş. 12 Eylül 1980 darbesinin........

© Cumhuriyet