Bugünkü makalem, bu konuda art arda yazdığım üçüncü yazı.

Türkiye Cumhuriyeti’nde hukuksuzluk devam edemez...

Çünkü Türkiye Cumhuriyeti’nde hukuk, Cumhurbaşkanı’nın ve milletvekillerinin ettikleri yemine göre, onların namus ve şereflerine emanet edilmiştir.

***

Yemin, kökünü esas olarak inançtan, ahlaktan alır.

Hukukta da yeri vardır.

Siyasetteki yeri ise hem inanca hem ahlâka hem özel ve genel hukuka hem de anayasa hukukuna dayalıdır.

***

Önce çok kısaca yemin, namus ve şeref sözcüklerinin anlamlarını (Türk Dil Kurumu Sözlüğü, 7. Baskı) anımsayalım:

Yemin: Ant. Yemin (billah) etmek: Allah adına ant içmek.

Namus: 1) Bir toplum içinde ahlak kurallarına karşı beslenen bağlılık.

2) Dürüstlük, doğruluk.

3) İffet.

Şeref: Onur. 1) Başkalarının gösterdiği saygının dayandığı kişisel değer.

2) Erdem, gözüpeklik ve yetenekle kazanılmış iyi şöhret.

***

Şimdi Anayasa’daki milletvekili yemininin metnine, TBMM Genel Kurulu ve Millet önünde edilen yemine bakalım:........

© Cumhuriyet