Ahlak ve Namus birbirine yakın ama aynı olmayan kavramlardır. Sözlükteki resmi karşılıkları ile günlük/ kültürel kullanımları da biraz farklıdır.

“Siyasal Ahlak” üzerine bu sütunda çok yazı yazdım.

Son “Üsküdar trajedisi” üzerine, her iki kavramı da bir kez daha irdelemek gereksinmesi duyuyorum.

Ahlak: Türk Dil Kurumu’na göre bir toplum içinde kişilerin uymak zorunda oldukları davranış biçimleri ve kuralları (aktöre, sağtöre) ve “Huylar” olarak tanımlanmıştır.

Daha geniş anlamda ahlak; iyi-kötü, doğru-yanlış ayrımını belirleyen ilke, değer ve alışkanlıklar bütünüdür.

Ahlak sözcüğü Arapça hulk (huy, tabiat, karakter) sözcüğünün çoğuludur. Bu yüzden ahlak hem toplum kurallarını hem de kişinin karakterini, huyunu kapsar.

Ahlak İslamda, Kuran’a ve Hz. Muhammed’in sünnetine dayanan, insanın Allah’a, kendisine ve diğer canlılara karşı tutum ve davranışlarını belirleyen kurallardır.

Ahlak Felsefede, insanların karar ve eylemlerinin iyi-kötü ekseninde yargılanmasıyla ele alınır.

Ahlak özet olarak: Genel karakter ve toplumsal davranış kurallarıdır.........

© Cumhuriyet