Diyarbakır’ın Ergani ilçesinde kurulan Dicle Köy Enstitüsü’nde öğrenciyken bir gün kışın ortasında günlerce kar yağdı. Ortada kar dağları oluştu. Enstitünün ilçeyle bağlantısı kesilmişti. Hepimiz sınıflardan dışarının karını izliyorduk.

Bir gün eğitimbaşı İbrahim Bey bizi okulun bahçesinde topladı. Her zamanki okşayıcı sesiyle, “Çocuklar, sınıflarda hep böyle titreşip duracak mısınız? Hemen kalkıp dışarıya fırlayın, elinize kürekleri alarak bu kar dağlarını yıkıp dağıtın” dedi.

İbrahim Bey sesini çıkarsın da öğrenci dışarıya fırlamasın, görülmemiştir! Hepimiz dışarıya fırlayıp üç beş dakikada kürekleri ellerimize alıp işe başlamıştık. Üç dört saat içinde de........

© Cumhuriyet