Diyarbakır’ın uzun süren yaz gecelerinde yataklar damlara çıkarılırdı. Yazlık sinemada o günler Romeo ve Juliet filmi gösteriliyordu. Herkesin dilinde Romeo ile Juliet! O günlerde Köy Enstitüsünde öğrenciydim. Elimde sinemaya gidecek para yoktu. Filmi yıkık bir binanın damından, yıkık bir yapının içindeki boşluktan izlemiştim. Romeo’nun, Juliet’in dilinden sevda sözleri fışkırıyordu.  

Film on yedi gece gösterildi, ben de on yedi kez sevdalılardan ayrılamamıştım.

Güz başlamış, enstitü öğretime açılmıştı. Derslerden çıkınca soluğu kitaplıkta alıyor, bir köşeye çekilip Shakespeare’in Romeo ve Juliet’ini okuyordum. O günlerde, yaşamımın kapıları kitapların dünyasına açılmıştı.

O günlerden sonra, her kitapta olaylara saplanıp kalmıyor, sözlerin içerdiği anlamı yazıyordum belleğime. İlk etkili sözü de Shakespeare’in Othello’sunda bulmuştum:

“Yaşayıp durduğun şu dünyada, öyle şatafatlı elbise giyinip böbürlenme, kibir ve gurur bütün saltanatları devirir, alçakgönüllü ol, köhne cüppeni üstüne çek.”

Shakespeare........

© Cumhuriyet