Nekada beskorisna pustinja Taklamakan važila je za pusto područje, a danas je prava zelena oaza. Masovno pošumljavanje pretvorilo je pustoš u zeleni raj koji upija ugljen-dioksid i fascinira naučnike.

Ogromni ekološki inženjering na ivicama jedne od najvećih i najsušnijih pustinja na svetu pretvorio je ovu pustinju u ugljenični senzor, koji upija više CO2 nego što ispušta, sugerišu istraživanja. Masovno sađenje drveća u Kini pretvara jednu od najvećih i najsušnijih pustinja na svijetu u ugljenični senzor, što znači da upija više ugljen-dioksida iz atmosfere nego što emituje, otkriva novo istraživanje.

Pustinja Taklamakan je nešto veća od Montane i prostire se na oko 130.000 kvadratnih milja. Okružena je visokim planinama, koje većinu godine blokiraju dolazak vlažnog vazduha u pustinju, stvarajući izuzetno surove uslove koji su nepogodni za većinu biljaka.

Međutim, tokom poslednjih nekoliko decenija, Kina je posadila šumu oko ivica Taklamakana, a novo istraživanje sugeriše da se ovaj pristup počinje isplaćivati.

“Otkrili smo, po prvi put, da ljudska intervencija može efikasno povećati........

© BUKA Magazin