Pasen: tel er maar weer een kilo bij
HomeAlle artikelenMijn GemeenteOpinieNACGeldAutoWonenGezondVan de lezer
Pasen: tel er maar weer een kilo bij
De bakken vol chocolade-eieren staan midden op de redactie naar ons te lonken. We hebben ze gekregen van de bazen. Er zit al genoeg chocola aan mijn lijf, dus ik zit me hier enorm in te houden. Maar of ik dat volhoud?
Ik ben dol op chocola, en ik ben niet de enige. Ik zie diverse collega’s hun bureaustoel verlaten om in de eierschalen te graaien. De voedselproducenten weten hoe ze ons moeten verleiden.
Paashagel, paashazen, paaseieren en zelfs paasbokkenpootjes: je kunt geen lekkernij bedenken of er is wel een verpaasde versie van. De vraag die ik aanvankelijk had, was: wat heeft al deze vreterij te maken met een pas gekruisigde Jezus, van wie de grafsteen is weggerold en die is opgestaan uit de dood?
Maar ik geloof dat het geen heel relevante vraag is. Ik hoef alleen maar naar het kerstfeest te kijken. Het verband tussen een pasgeboren baby in een stal en tafels vol kalkoenen, rollades, ijstaarten, rode wijn en chocolademousse bestaat simpelweg niet.
Religieuze feestdagen zijn vooral religieuze vreetdagen. We stoppen onze boodschappentassen vol met lekkers. Misschien komt het doordat we ons geen raad weten met zulke grote thema’s als geboorte en dood.
Het is ook zo moeilijk
En wat moet je anders met die religieus geïnspireerde vrije tijd? Zeker als je paasdagen niet gevuld zijn met een lange katholieke mis of een protestantse kerkdienst, omdat je er niets van gelooft.
Dan maar je toevlucht nemen tot de tastbare........
