Türkiye’de çevre hukuku, mevzuat metinlerine bakıldığında güçlü ve kapsamlı bir çerçeve sunar. Ancak uygulamaya geçildiğinde aynı gücü görmek pek mümkün değil. Sorun, yasa eksikliğinden çok, uygulama, denetim sürekliliği ve yaptırım eksikliği ilgilidir. Bir başka deyişle, çevre koruma iradesi kağıt üzerinde kalmakta, sahada ise parçalı ya da zayıf bir görünüm sergilemektedir.

Avrupa Birliği ile kıyaslandığında fark daha net ortaya çıkar. “European Union” ülkelerinde çevre hukuku yalnızca kurallar bütünü değildir. Aynı zamanda güçlü bir izleme, raporlama ve hesap verebilirlik sistemidir. Türkiye’de ise ÇED süreçleri çoğu zaman şekli bir prosedüre indirgenir. Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) raporlarının bilimsel derinliği, proje baskısı altında geri plana itilebilmekte; “ÇED gerekli değildir” kararları, çevresel risklerin gerçek anlamda analiz edilmeden verilmesine yol açabilmektedir.

Bir diğer önemli eksiklik denetim ve yaptırım alanında........

© Bizim TV