1 Kasım 1937... Meclis’in beşinci dönem, üçüncü çalışma yılının açılışıydı. Atatürk, uzun bir konuşma yaptı. ★★★ Birçok konuya değindi, hükümete tavsiyelerde bulundu. “Memlekette topraksız çiftçi bırakılmamalıdır... Büyük davamız, en medeni ve en zengin millet olarak varlığımızı sürdürmektir... Ordumuz Türk birliğinin, Türk kudret ve kabiliyetinin, Türk vatanseverliğinin çelikleşmiş bir ifadesidir... Bu yıl içinde, denizaltı gemilerimizi memleketimizde yapmaya başladık... Bundan sonrası için bütün uçaklarımızın ve motorlarının memleketimizde yapılması ve savaş sanayimizin de bu esasa göre geliştirilmesi gerekir...” Uçağın, denizaltının yapıldığı Atatürk’ün Türkiye’si... ★★★ Konuşmasının sonunda, Meclis’te bulunan yabancı diplomatlar dahil herkes ayağa kalktı ve alkışladı. Kürsüden enerjik adımlarla indi, herkesi selamlayarak salondan ayrıldı. Meclis’teki son konuşması olduğunun farkında değildi. ★★★ 31 Aralık 1937... 1937’nin son günüydü. Saat 17.00’de uyanır. Köşkten çıkmaz. Hastaydı, aşırı yorgun hissediyordu, rengi soluktu. ★★★ Gece sofraya, sadece üç konuk davet etti. Dışişleri Bakanı Tevfik Rüştü Aras, eski başyaveri Cevat Abbas Gürer ve Harp Okulu’ndan arkadaşı İsmail Hakkı Kavalalı. Hastaydı, ama Tevfik Rüştü Aras’la “şahsi davası” Hatay sorununu konuşacaktı. ★★★ Tevfik Rüştü Aras, bu geceyi şöyle anlatır: “1938’in yılbaşı akşamı Köşk’e beni çağırmışlardı. Hemen gittim. Kendisini, Köşk’ün yukarı katında, kitaplığa bitişik açık salonda buldum. İlk sözü, ‘Bu akşam bir tarafa çıkmayacağım. Sen de suare (gece eğlence) görmekten bıkmışsındır. Yılbaşını burada birlikte geçiririz, olmaz mı?’ demek oldu. ‘Büyük sevinçle,’ karşılığını........

© Bizim TV