Geçen hafta BirGün gazetesinde iki gün boyunca Doç. Dr. Yonca Özdemir’in kaleminden otoriter ülkeleri ve liderlerini okuduk. Birçok ülkede benzer kişiliklerin, benzer yöntemlerle iktidara gelmesi tesadüf değil.

Otoriter ülke iktidarları; medya ile kurdukları ilişki, ekonomi ve siyaset ilişkisi, yargı üzerindeki tahakküm ve muhafazakâr dil gibi onlarca benzerlik taşıyor. Bu ülkelerin diğer bir ortak özelliği de iktidardaki isimlerin koltuklarını sadece aile bireyleriyle paylaşmaları.

Arjantin’de Milei’nin kız kardeşi, ABD’de Trump’ın oğlu, kızı ve damadı, Macaristan’da Orbán ailesinin neredeyse tamamı, Azerbaycan’da Aliyev’in eşi; Türkmenistan, Özbekistan derken liste uzayıp gidiyor.

Benzer bir hikâye Türkiye için de geçerli. Yaklaşık çeyrek asırlık AKP iktidarı, aynı zamanda "Erdoğan iktidarı" olarak da okunmalı. Özellikle son 15 yıldır Erdoğan ailesi fertlerinin iktidarda belirleyici rol üstlendiğine tanıklık ettik. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın kızı Sümeyye Erdoğan Bayraktar, 2010-2016 döneminde resmi ve gönüllü katkılarıyla Başbakan Danışmanı statüsündeydi. Damat Berat Albayrak, 2015-2020 tarihleri arasında bakanlık görevinde bulundu; kabinede "ikinci adam" olarak anıldı, medya dünyasında hatırı sayılır bir güce sahip oldu. Ve son olarak Bilal Erdoğan sahneye çıktı. Öyle ki bir anlamda veliaht muamelesi gördü.

KOMİSYON RAPORU VE ÜLKE DEMOKRASİSİ

Yukarıdaki değerlendirmeyi akılda tutarak geçen hafta yaşananlara hızlıca bir bakalım. En önemli gündem; Meclis’te oluşturulan komisyonun raporu tamamlayıp kamuoyuyla paylaşmasıydı. Eleştiriler olsa da rapor neredeyse tüm komisyon üyelerinin oyunu alarak kabul edildi ve tartışmanın ikinci aşamasına geçilmiş oldu.

İktidar cenahından gelen ilk açıklamalardan anlaşılan seçime kadar anayasa sosu eklenmiş, bulamaç hâle gelen bu tartışma gündem masasından eksik olmayacak.

AKP, MHP ve son olarak DEM Parti, önceliklerinin bu konu olacağını beyan etti. DEM Eş Başkanı Bakırhan, gazetecilere "Erken seçim gündemimiz yok. Bizim meselemiz 100 yıllık........

© Birgün