Anayasa Mahkemesi’nin Medeni Yasa’nın 175. maddesinde yer alan, yoksulluğa düşen tarafa süresiz nafaka bağlanmasına ilişkin hükmü iptal etmesi, gerekçesi henüz açıklanmamış olsa da, Türkiye’de Medeni Yasa’daki haklara ilişkin uzun süredir devam eden, kadınlar aleyhine sonuçlar doğuran siyasal yaklaşımın yeni bir aşaması olarak karşımızda duruyor.

Daha kararın gerekçesi ortada yokken Adalet Bakanlığı’nın hızla 12. Yargı Paketi kapsamında yeni düzenleme hazırlığına girişmesi ise bu tartışmanın artık salt hukuki değil, doğrudan siyasal bir tercih alanına dönüştüğünü gösteriyor. Oysa kamuoyunda yıllardır dolaşan “süresiz nafaka” ifadesi, hukuki bir kavram değil; ideolojik bir yönlendirmedir. Hukuken tartışılan kurum yoksulluk nafakasıdır ve bu kurum tek başına Medeni Yasa’nın 175. maddesiyle değil, 176. maddesiyle birlikte okunmak zorundadır.

Medeni Yasa’nın 175. maddesinde yer alan “boşanma nedeniyle yoksulluğa düşen tarafa süresiz nafaka bağlanır” düzenlemesi, senelerdir kamuoyunda ısrarla yaratılmaya çalışılan algının aksine, yoksulluk nafakasının her koşulda süresiz olduğu anlamına gelmez. Bu doğru değil.  Yoksulluk nafakası tek bir maddeyle düzenlenmiş bir kurum da değildir. Yasa bir bütün olarak okunmalıdır. Bu nedenle 175. madde, 176. maddeyle birlikte değerlendirilmelidir. Çünkü 176. maddede, nafakanın hangi koşullarda kaldırılacağı ve hangi hallerde sona ereceği açıkça düzenlenmiştir. Buna........

© Birgün