Terazinin bir kefesine yüreğinizi koyun, diğer kefesine bir deve kuşu tüyünü. Kesinlikle yüreğiniz ağır basacaktır. Eğer Mısır’da yaşamış olsaydınız, bu sizin yürekli olduğunuzu değil, günahkâr olduğunuzu gösterecekti. Eski Mısır’da ruhun kalpte ikamet ettiğine inanılırdı. Bu tartma işlemi öte dünyada ölen kişilere uygulanır ve ancak kalbi tüy kadar hafif olanlar cennete gidebilirdi. Deve kuşu tüyünün adı, adalet ve hakikat tanrıçasıyla aynıydı: Maat. Kafasında bir deve kuşu tüyü ile temsil edilen Tanrıça Maat, dünyanın başlangıcındaki kaosu koyduğu yasalar ve kurallarla ortadan kaldırıp düzenli, adil bir dünya yaratmıştı. Ebette düzen firavunların düzeniydi, adalet de onların adaleti. Firavunlar, yasaları ve hakikati korumadaki rollerini vurgulamak için çoğu kez Maat’ın sembolü olan kuş tüyüyle temsil edilir, firavun kendini “Maat’ın efendisi” olarak tanımlardı. Firavunun tebaası Maat’ın koyduğu yasalara boyun eğmeliydi, yoksa düzen bozulur ve başlangıçtaki kaos geri gelebilirdi. Yasalara uyanların, sırtlarında hiyerarşinin piramidini gıkları çıkmadan taşıyanların bedenleri yükün altında ezildikçe ezilirdi, fakat ruhları tüy kadar hafif olurdu; öldükten sonra cennete ancak onlar gidebilirdi. Peki özgürlüklerini özleyenlere, insanca yaşamak isteyenlere ne demeli?

Onların yürekleri öfkeyle doluydu. Firavunun adaleti, açlık sınırının çok altındaki ücretler, vergiler, yaşadıkları........

© Birgün