Ülkede oynanan aparat futbolun her şeye rağmen bir oyun özelliği taşıması ve seyretme isteği uyandırması belki büyük kayıpların yanında bir teselli olur diye bakıyoruz ama nafile…

İç sahada Rizespor'a karşı oynayan Fenerbahçe, maçı kazanıp önümüzdeki hafta Galatasaray ile deplasmanda şampiyonluk maçı oynayacak diye düşünülürken, her daim oyun riskinin içinde olan son saniye gol yeme histerisini yaşayarak maçı berabere bitirdi.

Hani futbolda olabilecek şeyler bunlar tabii… Ama süreklilik arz etmesi bu sıkıntının kalıtsal olarak yer edinmesi anlamına geliyor. Hangi kadro olursa olsun, bu kod her daim devrede ve peşini bırakmıyor. Tabii ki kaygıdan ve korkudan kaynaklanan bir refleks bu…

Maça baktığımız zaman Tedesco’nun yine Cherif damarının tuttuğunu gördük. Sürekli aynı şeyi yapıp farklı sonuç beklemek gerçekten sorun.

Zaten bir taktiğin ve oturmuş bir sistemin yok; zorunlu olarak oyuncu kalitesi üzerinden gitmek zorundasın ve bunu bir kenara bırakarak gelişimini tamamlayamamış bir genç oyuncu ile şampiyonluğa oynamaya çalışıyorsun. İnanılır gibi değil…

Fenerbahçe’nin galip geldiği maçlardaki performansını belirleyen tek faktör oyuncu yeteneklerinin karşılık bulması olmasına rağmen, bir farklılık yaratmak için böyle bir inadı zorlamak koca camianın şampiyonluğu neredeyse kaybetmesine mal olacak.

Hele hele O Çağlar’ın sezon boyunca ve........

© Birgün