Dünya, yeni ve teknolojik bir Orta Çağ’ın içinden geçiyor. Burjuvazi bir dönem öncülük ettiği aydınlanma ve modernitenin değerlerini —başta laiklik olmak üzere— terk ettiği için, insanlığın ilerici birikimini, Türkiye özgülünde Cumhuriyetin kazanımlarını savunmak bize düşüyor. Bu dramatik tablo kapitalizmi aşamayan —ki modernite son çözümlemede kapitalizmdir— insanlığa tarihin cezası oluyor. Çaresi yok, sportmence kabul ediyor ve kavgaya giriyoruz.

İnsanlığı ayağa kaldırmanın başka bir yolu da yok. Bizim kavgamız insanlık mücadelesidir. Albert Camus’ya Le Monde muhabiri 1950’lerin başında neden yazdığını soruyor, “insanlara yardım etmek için” diyor. Muhabir, “anlamadım” deyince, “Mösyö insanlık düştü, düşürüldü, siz görmediniz mi?” diye karşılık veriyor. Çünkü daha 5-10 yıl önce Avrupa Nazizmi ve Faşizmi yaşamış, tarihin en kanlı savaşının içinden geçmiş, milyonlarca insan ölmüş, yaralanmış, ülkeler yakılıp yıkılmıştı.

Biz de bu ülkenin devrimcileri, sosyalistleri, cumhuriyetçileri, solcuları, aydınları vb. olarak, özetle hala ayakta kalan insanlar adına —ne kadarsak— düşenleri kaldırmaya, insanları yeniden onurlu bir yaşama davet etmeye çalışıyoruz. Onurlu, adil ve özgür bir yaşama...

Dünya, teknolojik (ya da yeni) bir Orta Çağ’ın içinden geçerken, Doğu-İslam dünyası ise kendi klasik Orta Çağ’ını aşamamanın acısını, sefaletini, zulmünü yaşıyor. Yani ortada tam bir facia var. Dolayısıyla Taliban ve HTŞ’nin iki büyük ve kadim ülkede iktidar olduğu bir dünyada aydınlanma ve modernite çağını doldurmuş projeler olmuyor. Bu iddia yeni gericiliğin taşıyıcıları olan — bazıları bunun hala farkında bile değil— liberal aydın fantezileri olmanın ötesine geçmiyor.

Post modernizm yeni (ya da teknolojik) Orta Çağ’ın ideolojisi, dahası felsefesi oluyor. Yeni Muhafazakarlık kitabımın alt başlığı bunu ifade ediyor.

Dante, İlahi Komedya’da “Ve böylece yeryüzüne çıkıp yeniden yıldızları gördük” der. Ünlü dizedir. Orta Çağ’dan çıkışı haber verir, o buna “cehennemden çıkış” der. Yıldızlar aydınlıktır, insanlık aydınlığa çıkarak, karanlık bir çağı geride bırakma kavgasına girmiştir. Özgürlüğe ve eşitliğe ulaşmaktır “yeniden yıldızları görmek” metaforu.

Şimdi insanlık “İlahi Tragedya”yı yazacak başka büyük bir şairini bekliyor. Yeni Orta Çağ’ın karanlığından çıkıp, insanlığa yine yıldızları gösterecek şairlerini, devrimcilerini, evlatlarını bekliyor.

Bu nedenle bir umut krizi yaşayan ülkemizin, yeniden “Umuda Yol Açacak” çocukları hiç tükenmeyecektir. Laiklik bildirisini yayınlayanların ifadelerini okuyor musunuz? İşte orada Dante’nin dizelerini yeniden üreteceklerin sözleri var. Hiç kuşku yok, yeniden yıldızları göreceğiz! Yumruklu da yumruksuz da... Buradayız!

HAVADA BULUT, SERMAYEYİ UNUTMA!

Bugün dünyada Yeni Orta Çağ’ın taşıyıcı ve egemen sınıfı, teknoloji sermayesini kontrol edenler ve yönetenlerdir. Onlar dünyanın, deyim........

© Birgün