İfade alanın neresi?
Özel haberlerimizi ve günün öne çıkan gelişmelerini kaçırmamak için BirGün’ün WhatsApp kanalını buraya dokunarak hemen takibe alabilirsiniz.
Amelie Javaux’un kaleme aldığı, Bade Baran’ın çevirisiyle dilimize kazandırılan İyileştiren Kitap adlı resimli hikâyede bir anne, peş peşe yaşanan aksilikler yüzünden kötümser bir ruh hâline bürünen çocuğuna güzel anların tadını çıkarabileceğini göstermek ister. Bunun için onunla paylaşacağı bir sırrı vardır. Sırrın seyrinde Stefano Martinuz, minik kızı kocaman bir kitaplığın önünde durup düşünürken resimler. İster istemez önemli bir soru takılır akla: Ufaklık hangi kitabı seçecektir?
Bugün tam da böyle bir ruh hâliyle kitaplığımın karşısına geçtim. Kararsızdım. Metropole dönüşün en büyük belirtisi olan trafik uğultusu eşliğinde elim Mert Tugen’in yazıp resimlediği Koruda Bir Konser adlı kitaba uzandı. Sıkıcı, gri bir binada yaşayan çocuğun herkesi dans ettiren birini görmesi, kendisine bir gitar yapmaya ve şarkılar söylemeye karar vermesiyle başlayan hikâyede kimsenin çocuğu dinleyecek vakti yoktu. Yaşamın ağırlığı kente ve insanların yüzüne sinmişti. Hikâye, sanatçıların başlangıçta yalnız yürüdüğü yolu akabinde içten ve farkındalık sahibi insanlarla o yolun dünyanın en şenlikli sahnesine uzanmasını konu ediyordu.
Gerçekten de sanatın kitlelere dağıttığı moral ve ilhamla kültür dünyamız renkleniyor, umutlanıyor, yüzler gülüyor; insanlar, içinden geçtikleri çetin koşullara rağmen hayata tutunuyorlar. Giderek grileşen, benzeşen, tekrar eden hâller, biçimler ve üretimler çağında, kapsayıcılığını yitiren uygulamalar kültür sanat dünyamızı alacakaranlığa mahkûm ediyor. Halkın........
