Özel haberlerimizi ve günün öne çıkan gelişmelerini kaçırmamak için BirGün’ün WhatsApp kanalını buraya dokunarak hemen takibe alabilirsiniz.

Türkiye ekonomik ve sosyal olarak çok boyutlu bir kriz girdabının içinde sürüklenirken siyasette de buna paralel bir sıkışma yaşanıyor. Rejimin gücünü hukuksuzluktan alan baskıcı karakteri, halkın değişim talebinin siyasetin olağan işleyişiyle vücut bulacağı bir zemini ortadan kaldırmak için elinden geleni yapıyor.

Bu olağanüstü siyasal düzenin sınırları, iktidar hedefiyle hareket eden ve bu hedefe ulaşma işaretleri gösteren partileri, aktörleri kabul etmiyor. Son seçimin birinci partisi CHP’nin önüne “mutlak butlan” kararıyla set çekilmesi bunun en açık göstergesiydi. Yenilenen CHP ile demokratik rekabette baş edemeyen iktidar, çareyi eski yönetime partinin anahtarını teslim etmekte buldu.

Özgür Özel liderliğindeki Yeni Parti, dün 91 milletvekilinin katılımıyla sonunda kuruldu. Düzenin, kontrollü bir muhalefet çizgisi için CHP’yi parti içindeki bir mikro yapıya emanet etmesinin ardından yeni parti gerçek kurumsal muhalefet açısından bir zorunluluk haline gelmişti. Yeni Parti, çok partili siyasi hayata geçilen 1946’dan bu yana kurulur kurulmaz “ana muhalefet partisi” unvanı alan ilk parti oldu. 44 vekili kalan Kılıçdaroğlu CHP’si ise MHP’nin ardından Meclis’in beşinci büyük partisi konumuna geriledi. Kılıçdaroğlu, başarılarla dolu siyasi kariyerine “seçime girmeden vekil kaybetme” gibi benzersiz bir başarı daha ekledi!

Yeni Parti büyük bir heyecan dalgası yaratacak gibi duruyor. En azından ilk günlerin fotoğrafı böyleydi. Şimdi esas soru, ismini sıfatından üreten bu partinin iddiasının altını gerçekten doldurup dolduramayacağı… Yeni Parti’nin “yeni”si sadece isimde kalıp siyasette niteliksel bir dönüşümü gerçekleştiremezse kendi potansiyelinin uzağında kalmış olacak. CHP, “kurucu parti” olarak birçok avantajı ve dezavantajı bünyesinde taşıyordu. Farklı bir içerikte de olsa benzer bir........

© Birgün