11 Eylül saldırısının üzerinden 25 yıl geçti. Milyonlarca şey ifade edilebilir bu tarih ve geçen süre için. Çünkü dünya o günkü düzeninden çok uzakta. En büyük dönüşüm güvenlik alanında yaşandı.

“Terör” meselesi siyasetin merkezine çok başka yerleşti. Hem de “özgürlüğü genişletme” fikri üzerinden oldu bu. Yöntemi ifade edersek “riski önceden tespit etme ve yönetme” mantığı…Şöyle hatırlayalım. 20.Yüz Yıl siyaseti neredeyse tek bir varsayım üzerine kuruluydu. O da “Düşmanın bir başkenti vardır. Toprağı, ordusu, imza atacağı bir masası vardır” deniyordu. Savaş ilan edilir, kazanılır ya da kaybedilir; biterdi savaş.

11 Eylül bu varsayımı imha etti. Çünkü karşıdaki bir devlet değil bir ağdı. Bir cephe değil bir olasılıktı. Bu anlamda sonuç askerî değil kavramsal oldu. 11 Eylül düşmanın adresini sildi diyebiliriz. Düşman olasılığa dönüşünce güvenlik de bir duruma değil bir sürece dönüştü. Zafer ölçülemez hale gelince, ölçülemeyen savaş/lar bitmez oldu.

Siyasetin gramerindeki en radikal kayma, yukarıda kısaca belirttiğim gibi güvenlikte yaşandı. Çünkü güvenlik bir talep olmaktan çıkıp yetki belgesine dönüştü; bir başlığı güvenliğe dahil etmek, onu tartışmanın dışına çıkarmak anlamına geldi. Göçmenlik ekonomi başlığından çıkıp tehdit dosyasına evrildi, vatandaşlık hak temelli olmaktan çıkıp risk temelli hale geldi; herkes eşit derecede yurttaş fakat farklı derecede şüpheli kılındı.

Liberal devlet işlenmiş suçu cezalandırırken, 2026'nın devleti potansiyel tehlikeyi........

© Bianet