Onun için iyi bir tarihçi diyorlar.

O ne demek?

Yaşamak.

Tarihi geçmişiyle, bugünüyle yaşamak.

Ve yaşatmak.

Öğrencileri onun için sever.

Tarih bir deneydir. Yaşanmışlıktır. Savaşların başlangıç ve bitiş “tarihlerinin” ezberi değil.

TÜRKİYE’NİN 57 YILINA TANIKLIK ETTİK

Ben öğrencisi olmadım.

Ama 57 yıl Türkiye’nin önemli yıllarına birlikte tanıklık ettik.

Aslında aynı yıllarda aynı ortaokulda okumuşuz… O Avusturya Lisesi’nin erkek tarafında, ben kız tarafında… Bahçelerimiz bitişikti. Aman aradan tenefüslerde filan sinek uçar diye, geçiş kapısında hocalarımız nöbet tutardı.

Lisede ben fen okumak için erkek tarafına geçtiğimde onlar Ankara’ya taşınmışlar.

Sonra yollarımız 68’li yıllarda Mülkiye’de kesişti.

Keyifli mücadele yılları.

Cezaevinden çıkıp tekrar okulu bitirmek için döndüğümde o artık öğretim üyesiydi.

Kardeşleri Emeldar Ortaylı ve Nuriye Ortaylı’yla Parti yoldaşlığı yaptık.

Emeldar Ortaylı baba mesleğinden mühendis.

Nuriye Ortaylı gençlik örgütünden. Sonra bilim kadını. Annesi gibi.

İlber’in kıymetlisi. Büyüdü de bu işlerle uğraşıyor diye pek keyiflenirdi.

Aile ocağı bereketli.

İNSANINI SEVMEDEN İYİ TARİHÇİ OLUNMAZ

En son siyasi nedenlerle biraz gecikmeli sınava girdiğimde Memo........

© Aydınlık