DOĞU TABLETLERİ - 87. Tablet, Hallacı Mansur
Sırrımı kimse bilmeyecek, erenlere sorsan beni,
Yağlı urganlar boğabilir mi hakkın cesaretini?
En fazla bir taş, çatlayacak sonunda, o Zühre’mdir,
Bana mırıldandı kendi aşk hecelerini, sarı yıldız,
Sahipsiz beden ile sahipli ruh yer değiştirdi o anda.
Ey Yunus kavlim sana, meylim biçare abdaladır:
Mollaların bastığı medreseden Cenneti kurtardım,
Kesilen kimdir, bir kadeh kan içirdim Şeytan’a.
Bir benlik, bir senliğim yok, serim deryadan derin,
Öylesine uçuyorum ki ey ana, kendimden emin,
Yemedim yavan bir lokma, aç kuş kalmasın dedim.
Halledin şu zındığı, diyor demir yüzlü halifeniz,........
