Η συνταγματική αναθεώρηση και η ενωσιακή παράμετρος
Γράφει ο Δρ. Απόστολος Σαμαράς, Διδάκτωρ Ευρωπαϊκού Δικαίου Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, Δικηγόρος, Ερευνητής στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα «Αριάν Κοντέλλη» του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).
Η αναθεώρηση του Συντάγματος της Ελλάδας αποτελεί μια αργή και απαιτητική διαδικασία, σχεδιασμένη ώστε να εγγυάται τη σταθερότητα του πολιτεύματος και να αποτρέπει συγκυριακές μεταβολές. Η πρωτοβουλία ανήκει στη Βουλή των Ελλήνων, η οποία καλείται να διαπιστώσει την ανάγκη αναθεώρησης συγκεκριμένων διατάξεων με διαφορετικές πλειοψηφίες (τουλάχιστον 151 βουλευτών και τουλάχιστον 180 βουλευτών) και σε δύο διακριτές φάσεις. Η πρώτη σύνθεση της Βουλής («προτείνουσα») προσδιορίζει τις αναθεωρητέες διατάξεις, ενώ η επόμενη («αναθεωρητική»), μετά από εκλογές, προχωρά στην ουσιαστική αναθεώρησή τους. Το διπλό αυτό φίλτρο ενισχύει τη δημοκρατική νομιμοποίηση των αλλαγών και αποτυπώνει τον σχετικά «αυστηρό» χαρακτήρα του ελληνικού Συντάγματος.
Η αναγγελθείσα νέα αναθεώρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων θεσμικών προκλήσεων. Ωστόσο, η σχετική συζήτηση δεν μπορεί να διεξαχθεί αποκομμένα από το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) συνεπάγεται ότι ακόμη και η άσκηση της αναθεωρητικής εξουσίας οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις........
