Η Mercosur δεν είναι ένα ακόμη «εμπορικό κείμενο» στα συρτάρια των Βρυξελλών. Είναι μια γεωοικονομική επιλογή και ταυτόχρονα μια στρατηγική δήλωση για το αν η Ευρώπη επιθυμεί να παραμείνει παίκτης σε έναν κόσμο που επιστρέφει στη λογική των μπλοκ, των δασμών και της ισχύος. Κι όμως, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέλεξε να πατήσει φρένο. Με οριακή ψηφοφορία –334 υπέρ, 324 κατά και 11 αποχές– ενέκρινε ψήφισμα που ζητά γνωμοδότηση από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς τη συμβατότητα των κειμένων της συμφωνίας με τις Συνθήκες. Η κίνηση αυτή «παγώνει» τη διαδικασία κύρωσης για 18 έως 24 μήνες. Στην πράξη, δηλαδή, η Ευρώπη καθυστερεί έως και δύο χρόνια μια συμφωνία που συζητείται εδώ και πάνω από 25 χρόνια, με εταίρους την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη.

Αν δούμε την εξέλιξη αυτή ως ένα απλό διαδικαστικό επεισόδιο, θα χάσουμε την ουσία. Η απόφαση δεν ήταν ουδέτερη. Ήταν βαθιά πολιτική. Και, κυρίως, αποτέλεσε μια καθαρή θεσμική νίκη του λαϊκισμού και των εθνικών ιδιοτελειών απέναντι στο μείγμα πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και στην ίδια την ανάγκη ενός ενιαίου ευρωπαϊκού στρατηγικού σχεδιασμού. Όχι επειδή η Mercosur είναι μια τέλεια ή ανέφελη συμφωνία – καμία μεγάλη εμπορική........

© Athens Voice