Σήμερα στην Ελλάδα, το δικαίωμα ψήφου αρχίζει από την ηλικία των 17 και, για την εκλογική διαδικασία, η 1η Ιανουαρίου θεωρείται ημερομηνία γέννησης όλων όσοι γεννήθηκαν μέσα στο ίδιο έτος. Οι επόμενες εθνικές εκλογές, επομένως, θα σηματοδοτήσουν την πρώτη συμμετοχή της Gen Alpha στην εκλογική διαδικασία της χώρας, δίπλα στα νεότερα μέλη της Gen Z (άτομα που έχουν γεννηθεί το 2009-2010 και αποτελούν τον νεότερο πυρήνα των πρωτοεμφανιζόμενων ψηφοφόρων). Πρόκειται για μία μικρή σχετικά ομάδα, αφού οι γεννηθέντες αυτά τα έτη στην Ελλάδα υπολογίζονται περίπου σε 85.000–90.000 με βάση στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά σημαντική πολιτικά, καθώς οι λεγόμενοι «first-time voters» συχνά παρουσιάζουν διαφορετικά πρότυπα συμμετοχής και πολιτικής συμπεριφοράς συγκριτικά με μεγαλύτερης ηλικίας «πολύπειρους» ψηφοφόρους, τα οποία αξίζουν διερεύνησης και σχολιασμού.

Στην προκείμενη περίπτωση, η πολιτική σημασία απορρέει από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των νεοεισερχόμενων στην εκλογική διαδικασία ψηφοφόρων, οι οποίοι αγνοούν το ιστορικό απολίθωμα των «χρωματισμένων» (μπλε, πράσινων, κόκκινων, ροζ) καφενείων, δεν έχουν προλάβει να θητεύσουν και να δεχτούν επιρροές από φανατισμένες φοιτητικές κομματικές παρατάξεις ούτε έχουν ζήσει τις νοσηρές εξαρτήσεις του πελατειακού κράτους. Αυτό σημαίνει ότι απαλλαγμένοι από παραδοσιακές δομές πολιτικής κοινωνικοποίησης και ενσωμάτωσης, διαμορφώνουν μία διαφορετική σχέση με τα κόμματα και παρουσιάζουν υψηλή ρευστότητα, η οποία τροφοδοτείται από αυτή ακριβώς την απουσία σταθερών κομματικών ταυτίσεων.

Περαιτέρω, η συγκεκριμένη ομάδα των soon-to-be ψηφοφόρων καταναλώνουν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό ψηφιακό περιεχόμενο, συχνά σύντομης και οπτικοκεντρικής μορφής, ως γενιές που μεγάλωσαν και εξοικειώθηκαν στον υπέρτατο βαθμό με την ταχεία τεχνολογική εξέλιξη των smartphones, του internet και των social media. Στο πλαίσιο αυτό, μεθοδεύουν την πολιτική τους κοινωνικοποίηση μέσα από peers, influencers και, εν γένει, viral περιεχόμενο και αντιλαμβάνονται την κοινωνική πραγματικότητα γύρω τους μέσα από micro content (σύντομα βίντεο και memes), που μειώνει αναλογικά την ανοχή τους σε πιο «βαριές» μορφές πολιτικής επικοινωνίας (μακροσκελείς συνεντεύξεις, πολύωρα τηλεοπτικά πάνελ, αναλυτική αρθρογραφία, κ.λπ.). Χωρίς σε καμία περίπτωση αυτό να σημαίνει ότι οι νέοι επιδεικνύουν μικρότερο ενδιαφέρον ή προσοχή, παρά μόνο ότι το οικοσύστημα πληροφόρησής τους είναι διαφορετικό, θα λέγαμε ότι η πρώτη επαφή τους με την πολιτική πληροφορία πραγματοποιείται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό μέσα από ψηφιακές, σύντομες και οπτικά δομημένες μορφές περιεχομένου και ότι, κατ’ επέκταση, η πολιτική τους κοινωνικοποίηση είναι πιο αποσπασματική, συναισθηματική και άκρως οπτικοκεντρική, γεγονός που σηματοδοτεί και μία διαφορετική σχέση τους με τα........

© Athens Voice