Η επίμονη αναζήτηση ενός «άλλου Τσίπρα» αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη πολιτική αυταπάτη της μεταμνημονιακής περιόδου. Ενός Τσίπρα περισσότερο ώριμου, θεσμικού και ευρωπαϊκού, απαλλαγμένου από τα βάρη του 2015, τις κραυγές του λαϊκισμού και τις σκοτεινές συμμαχίες της εξουσίας. Μόνο που αυτός ο πολιτικός υπήρξε κυρίως στις προσδοκίες όσων αναζητούσαν επειγόντως έναν νέο ηγέτη για την Κεντροαριστερά. Ο πραγματικός Τσίπρας είχε ήδη κυβερνήσει και είχε αποκαλύψει με αρκετή σαφήνεια τη σχέση του με τους θεσμούς, την αλήθεια και την εξουσία.

Η διακυβέρνησή του άφησε ένα απολύτως συγκεκριμένο πολιτικό αποτύπωμα: το δημοψήφισμα της εξαπάτησης, τα κλειστά τραπεζικά καταστήματα, τη συμμαχία με τον Πάνο Καμμένο, τη στοχοποίηση πολιτικών αντιπάλων, την εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης, την υπόθεση Novartis και την απόπειρα ελέγχου του τηλεοπτικού τοπίου. Όλα αυτά αποτελούσαν εκφράσεις μιας συγκροτημένης αντίληψης για την εξουσία και όχι........

© Athens Voice