Μεταφράζουμε αυτούσιο ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του σημαντικότερου δυτικού περιοδικού γεωστρατηγικής και διπλωματίας, το Foreign Affairs. Το περιοδικό γενικά στηρίζει την διαχρονική αμερικανική στρατηγική στις παγκόσμιες υποθέσεις, και αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που θεωρούμε σημαντικό το συγκεκριμένο άρθρο, πολύ περισσότερο που η σύνταξη του περιοδικού το προτείνει στην αλληλογραφία της με τους συνδρομητές ως το κυριότερο άρθρο του τελευταίου τεύχους. Εννοείται ότι το άρθρο δεν αφίσταται της γενικότερης αστικής οπτικής γωνίας υπό την οποία η δυτική γεωστρατηγική ανάλυση βλέπει και ερμηνεύει τις εξελίξεις, δηλαδή με κανένα τρόπο δεν πρόκειται για κάποιο αντι-ιμπεριαλιστικό κείμενο. Όμως οι αποδοχή και η περιγραφή της πραγματικότητας, έστω και αποκαθαρμένη από την οπτική της πάλης των τάξεων και της ανάδυσης ενός νέου παγκόσμιου αντι-ιμπεριαλιστικού κινήματος, δεν παύει να έχει ξεχωριστή σημασία.

Μεταφράζουμε αυτούσιο ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του σημαντικότερου δυτικού περιοδικού γεωστρατηγικής και διπλωματίας, το Foreign Affairs. Το περιοδικό γενικά στηρίζει την διαχρονική αμερικανική στρατηγική στις παγκόσμιες υποθέσεις, και αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που θεωρούμε σημαντικό το συγκεκριμένο άρθρο, πολύ περισσότερο που η σύνταξη του περιοδικού το προτείνει στην αλληλογραφία της με τους συνδρομητές ως το κυριότερο άρθρο του τελευταίου τεύχους.

Εννοείται ότι το άρθρο δεν αφίσταται της γενικότερης αστικής οπτικής γωνίας υπό την οποία η δυτική γεωστρατηγική ανάλυση βλέπει και ερμηνεύει τις εξελίξεις, δηλαδή με κανένα τρόπο δεν πρόκειται για κάποιο αντι-ιμπεριαλιστικό κείμενο. Όμως οι αποδοχή και η περιγραφή της πραγματικότητας, έστω και αποκαθαρμένη από την οπτική της πάλης των τάξεων και της ανάδυσης ενός νέου παγκόσμιου αντι-ιμπεριαλιστικού κινήματος, δεν παύει να έχει ξεχωριστή σημασία.

Ο αγώνας της Τεχεράνης για την αναγνώριση της ως μεγάλης δύναμης στη Μέση Ανατολή μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ

Των Narges Bajoghli και Vali Nasr

Όσον αφορά το Ιράν, η κυβέρνηση Τραμπ έχει να επιδείξει ένα απογοητευτικότατο ιστορικό αποτυχιών. Δεν κατάφερε να κάμψει την Ισλαμική Δημοκρατία, παρά τους μήνες εντατικών βομβαρδισμών. Ούτε μπόρεσε να κάμψει τη θέληση του Ιράν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Κι όμως, παρά τις αλλεπάλληλες αποτυχίες των τελευταίων επτά μηνών, Αμερικανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι τα δεδομένα έχουν πλέον αλλάξει. Έχουν επιβάλει νέες κυρώσεις, διατηρώντας παράλληλα τον υφιστάμενο αμερικανικό αποκλεισμό των νότιων ακτών της χώρας, περιορίζοντας ασφυκτικά την πρόσβασή της στο εξωτερικό εμπόριο. Ως αποτέλεσμα, έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Ισλαμική Δημοκρατία σύντομα είτε θα υποχωρήσει είτε θα καταρρεύσει. «Θα προκαλέσουμε οικονομική ασφυξία σε αυτό το καθεστώς», δήλωσε την 1η Σεπτεμβρίου ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ουάσιγκτον έχει προκαλέσει σημαντικές ζημιές στο Ιράν. Ωστόσο, η Ισλαμική Δημοκρατία δεν πιστεύει ότι βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Αντιθέτως, η Τεχεράνη θεωρεί ότι θα νικήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες — και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί. Η ιρανική κυβέρνηση δεν επιβίωσε απλώς των αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών. Ανταπέδωσε με σφοδρότητα τα πλήγματα, προκαλώντας ζημιές σε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις και παρεμποδίζοντας τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ. Ο ιρανικός λαός πληρώνει βαρύ οικονομικό τίμημα εξαιτίας των καταστροφών που προκάλεσε ο πόλεμος και των αποκλεισμών που επέβαλε η Ουάσιγκτον. Ωστόσο, μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει συσπειρωθεί γύρω από τη σημαία και φαίνεται να αποδέχεται ότι οι στερήσεις είναι αναγκαίες, εάν το Ιράν πρόκειται να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Ως εκ τούτου, η Τεχεράνη έχει αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και τόλμη. Οι αξιωματούχοι της ενδέχεται να διαφωνούν ως προς τις επιμέρους τακτικές. Μοιράζονται, όμως, τις ίδιες φιλοδοξίες: να εκδιώξουν τις αμερικανικές δυνάμεις από τον Περσικό Κόλπο, να αναγκάσουν την Ουάσιγκτον να άρει το σύνολο των κυρώσεων και να οδηγήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες στην αποδοχή του Ιράν ως μεγάλης δύναμης.

Αυτό το σχέδιο μπορεί να φαίνεται υπερβολικά φιλόδοξο, δεδομένου ότι το Ιράν έχει υποστεί σημαντική αποδυνάμωση σε υλικό και στρατιωτικό επίπεδο. Η Ισλαμική Δημοκρατία, ωστόσο, θεωρεί ότι οι στόχοι της είναι εφικτοί. Πιστεύει ότι οι ένοπλες δυνάμεις της μπορούν να εκδιώξουν τα αμερικανικά στρατεύματα από τον Περσικό Κόλπο, συνεχίζοντας να πλήττουν απευθείας τις αμερικανικές βάσεις και ωθώντας τις αραβικές χώρες να πιέσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να αποχωρήσουν. Εκτιμά επίσης ότι, προκαλώντας αναταραχή στις ενεργειακές αγορές, μπορεί να αναγκάσει την Ουάσιγκτον να άρει και τους οικονομικούς περιορισμούς.

Με άλλα λόγια, η στρατηγική της Τεχεράνης για τη νίκη βασίζεται στην εκτίμηση ότι μπορεί να αντέξει και να προκαλέσει αρκετό πόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ώστε αυτές να εγκαταλείψουν την πολιτική ανάσχεσης του Ιράν.

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι το Ιράν έχει υποστεί βαρύτατα πλήγματα από τον πόλεμο. Οι αμερικανικοί και ισραηλινοί βομβαρδισμοί επί μήνες έχουν προκαλέσει ζημιές στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις και τις υποδομές της χώρας, εκτοξεύοντας την ανεργία και ωθώντας ακόμη περισσότερους Ιρανούς στη φτώχεια. Οι κυρώσεις........

© antapoCRISIS