Το τέλος του νεοφιλελευθερισμού ή το τέλος της δημοκρατίας
Το antapocrisis αναδημοσιεύει το άρθρο του οικονομολόγου Frederic Lordon από την Monde Diplomatique που υποστηρίζει ότι συμπίπτουν όλες οι δυναμικές για μια υπαρξιακή κρίση του νεοφιλελευθερισμού. Οι εξελίξεις έκτοτε στη Γαλλία, με την έκρηξη του νεολαιίστικου κινήματος αλλά και των εργαζομένων ενάντια στις περικοπές των δημοσίων δαπανών που κάνει η κυβέρνηση Μακρόν, επιβεβαιώνουν το σαθρό έδαφος στο οποίο στηρίζεται ο νεοφιλελευθερισμός. Ο Lordon υποστηρίζει ότι η ενεργειακή κρίση συγκλίνει με την κρίση στη φούσκα της ΤΝ που θα σκάσει σύντομα, τη διατροφική κρίση εξαιτίας του πληθωρισμού και της εγκατάλειψης, και του ιδιωτικού χρέους το οποίο, ως συνήθως, μέσω του χρηματοπιστωτικού τομέα μετακυλίεται στους κρατικούς προϋπολογισμούς. Η συνάντηση όλων αυτών των ενδεχομένων συγκλίνει με την εμπέδωση ενός πολεμοχαρούς κλίματος στις ευρωπαϊκές κοινωνίες – και στη γαλλική – που μπορεί να αναστείλει στοιχειώδεις δημοκρατικές διαδικασίες.
Το antapocrisis αναδημοσιεύει το άρθρο του οικονομολόγου Frederic Lordon από την Monde Diplomatique που υποστηρίζει ότι συμπίπτουν όλες οι δυναμικές για μια υπαρξιακή κρίση του νεοφιλελευθερισμού. Οι εξελίξεις έκτοτε στη Γαλλία, με την έκρηξη του νεολαιίστικου κινήματος αλλά και των εργαζομένων ενάντια στις περικοπές των δημοσίων δαπανών που κάνει η κυβέρνηση Μακρόν, επιβεβαιώνουν το σαθρό έδαφος στο οποίο στηρίζεται ο νεοφιλελευθερισμός. Ο Lordon υποστηρίζει ότι η ενεργειακή κρίση συγκλίνει με την κρίση στη φούσκα της ΤΝ που θα σκάσει σύντομα, τη διατροφική κρίση εξαιτίας του πληθωρισμού και της εγκατάλειψης, και του ιδιωτικού χρέους το οποίο, ως συνήθως, μέσω του χρηματοπιστωτικού τομέα μετακυλίεται στους κρατικούς προϋπολογισμούς. Η συνάντηση όλων αυτών των ενδεχομένων συγκλίνει με την εμπέδωση ενός πολεμοχαρούς κλίματος στις ευρωπαϊκές κοινωνίες – και στη γαλλική – που μπορεί να αναστείλει στοιχειώδεις δημοκρατικές διαδικασίες.
Τον Απρίλιο του 2007, η στήλη «αγορές» του The Economist, με τίτλο Buttonwood, δημοσίευσε το άρθρο: «Signs of the beast». Το «Θηρίο» ήταν η κρίση των ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου, της οποίας ήδη καταγράφει τα πρώτα σημάδια. Αλλά εκείνο το θηρίο δεν ήταν παρά ένας αρουραίος. Σε σύγκριση με αυτό που έρχεται. Σε αυτό το στάδιο, δεν πρόκειται πλέον για κρίση — ακόμη και για μια καταστροφική κρίση. Πρόκειται για τη Μεγάλη Ευθυγράμμιση: ένα γεγονός με πολλαπλούς παράγοντες, πολύτροπο (προέρχεται από όλες τις πλευρές), κατακλυσμικό και, πάνω απ’ όλα, συντονισμένο: όλες οι δυναμικές ενισχύουν αμοιβαία η μία την άλλη, σε μια ασυνήθιστη συγχρονία κρίσης. Ένα γεγονός τέτοιας κλίμακας που θέτει υπό αμφισβήτηση τη διατήρηση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.
Ενεργειακή κρίση, διατροφική κρίση
Είχαμε μείνει έκπληκτοι που, με μια έκρηξη, ισοδύναμη με τους κραδασμούς του 1973, του 1979 και του 2022 (Ουκρανία) συνολικά, οι τιμές του πετρελαίου παρέμειναν αρχικά «λογικά» γύρω στα 100 δολάρια το βαρέλι. Λίγο αργότερα ανακαλύψαμε ότι το SPR (Στρατηγικό Απόθεμα Πετρελαίου) των ΗΠΑ, είχε κινητοποιηθεί εντατικά — με αποτέλεσμα να βρίσκεται τώρα στο ιστορικά χαμηλότερο επίπεδό του. Και ότι η Κίνα είχε αναλάβει το μερίδιό της στην προσαρμογή, μειώνοντας μαζικά τις δικές της εισαγωγές πετρελαίου από τον Κόλπο για να αφήσει χώρο στους περιφερειακούς εταίρους της. Δύο ωραίες κινήσεις, αλλά χωρίς συνέχεια. Τώρα θα γίνει χαμός.
Μετά το Ορμούζ, έκλεισε και το Μπαμπ αλ-Μαντέμπ. Ο αγωγός ανατολής-δύσης της Σαουδικής Αραβίας είναι εκτός λειτουργίας μετά τις επιθέσεις των Χούθι. Η Σαουδική Αραβία έχει ήδη ακυρώσει όλες τις παραδόσεις αργού πετρελαίου προς την Ευρώπη για τον επόμενο μήνα. Διαβάζουμε εντελώς παράξενα πράγματα, όπως: «Η Aramco αναζητά πετρέλαιο στη Μεσόγειο». Η Aramco. Η σαουδαραβική πετρελαϊκή εταιρεία. Που εκμεταλλεύεται το μεγαλύτερο κοίτασμα στον κόσμο. Και παρόλα αυτά: προσπαθεί να προμηθευτεί πετρέλαιο «στη Μεσόγειο». Από την πλευρά της, η Ρωσία, που συνήθως είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας ντίζελ, έχει μετατραπεί σε εισαγωγέα λόγω των επιθέσεων ουκρανικών drones εναντίον των διυλιστηρίων.
Μια ειδική αναφορά στο ντίζελ: πράγματι, καθορίζει το κόστος μεταφοράς όλων των εμπορευμάτων, καθώς και το κόστος των γεωργικών παραγωγών (συμπεριλαμβανομένης φυσικά της αλιείας). Η μέση τιμή του γαλονιού ντίζελ πλησιάζει τα 6,50 δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες (8,40 στην Καλιφόρνια) — λιγότερο από 3 είχε πριν από την έναρξη του πολέμου κατά του Ιράν. Η επίδραση στη γεωργική παραγωγή είναι ήδη καταστροφική — μεταξύ του πληθωρισμού για (και από) τους παραγωγούς που επιβιώνουν, και της μείωσης της παραγωγής λόγω εκείνων που θα εξαφανιστούν. Στην πραγματικότητα, η εικόνα της διατροφικής κρίσης είναι τρομακτική. Πληθωρισμός στα αζωτούχα λιπάσματα, καύσωνες, έντονο υδατικό στρες, El Niño: «Όλοι οι παράγοντες μιας μεγάλης γεωργικής κρίσης συνδυάζονται αυτή τη στιγμή», συνοψίζει ο Serge Zaka. Ο οποίος δεν κρύβει μια υποψία ανησυχίας. Αυτό επιβεβαιώνει, από την άλλη άκρη του κοινωνικού χώρου, μια αναλύτρια της JP Morgan. Όπως και ένας από τους συναδέλφους της, αυτή τη φορά από την Barclays, ο οποίος, από την πλευρά του, επεκτείνει την πρόβλεψη σε όλες τις πρώτες ύλες.
Ο πληθωρισμός προμηνύεται βίαιος. Το ίδιο και η ύφεση. Η γαλλική οικονομία ήδη κατευθύνεται σιγά-σιγά προς αυτή την κατεύθυνση. Η Τράπεζα της Γαλλίας αναθεώρησε την........
