1970’li yılların başı. Türkiye, 1960 Anayasasının sağladığı demokratik ortam içerisinde hızla toplumsal bir dönüşüm içerisine girmiştir. 1960’larda üniversite yaşamına giren gençler, kendisi kapatılsa da ruhu devam eden Köy Enstitüleri etkisi ile halkçı, devrimci bir karakter içerisinde yetişmekte, yurdun dört bir köşesinde kalkınma çalışmalarına omuz vermekte, bağımsız, demokratik, kamucu bir Türkiye için mücadele etmektedirler.

1973 yılında, henüz 32 yaşındadır. Avukatlık yaşamının çıraklık evresini tamamlayıp, kalfalığa geçme aşamasındayken, önüne bambaşka bir yol açılır. Zaten içinde var olduğu ve kimliğinin ve kültürünün bir parçası olan siyaset, onu Antalya’nın şehr-i emini, yani belediye başkanı yapar.

Daha sosyalist devletler yıkılmamış, devrim sözcüğü romantik bir karakter kazanmamıştır. Kamuculuk, halkçılık, devrimcilik bütün anlamsal varlıklarını korumakta, sol politikaları biçimlendirmektedir.

O da belediye başkanlığında bu üç sözcüğü, kamuculuk, halkçılık ve devrimciliği kendisine rehber edinir. Sosyal konut ve tanzim satış uygulamaları, deniz kirliliğinin ölçülmesi, çocuk meclisi, kent müzesi........

© Antalya Körfez