Duyguların değil, bilincin rehber olduğu bir hayat
Her biri insan yaşamının doğal bir parçası. Ancak duyguların varlığı kadar önemli olan bir başka konu daha bulunuyor: Bu duygular karşısında nasıl davrandığımız. Çünkü çoğu zaman hayatımızı belirleyen şey, ne hissettiğimizden çok, hissettiğimiz duyguya verdiğimiz tepki oluyor.
Bir anda öfkelenerek söylenen ağır bir söz, düşünmeden yapılan bir alışveriş, kaygıyla verilen yanlış bir karar ya da yalnızca başkalarının beklentilerini karşılamak için atılan bir adım, sonrasında pişmanlık yaratabiliyor. Bu nedenle modern yaşamın önemli becerilerinden biri, duyguları yok etmek değil, onları tanımak ve yönetebilmek.
Duyguları kontrol etmek, sanıldığı gibi hiçbir zaman öfkelenmemek, üzülmemek veya korkmamak anlamına gelmiyor. Tam tersine, kişinin kendi duygusunu fark etmesi ve o duygunun davranışlarını otomatik olarak yönetmesine izin vermemesi anlamına geliyor. İnsan öfkelenebilir; ancak öfkeliyken nasıl davranacağına karar verebilir. Kaygılanabilir; fakat kaygının kendisini tamamen felç etmesine izin vermeyebilir.
Bu noktada ilk adım, duygu ile davranış arasına küçük bir mesafe koyabilmek. Özellikle yoğun duygular yaşandığında hemen tepki vermek yerine birkaç saniye durmak, derin nefes almak ve “Şu anda gerçekten ne hissediyorum?” sorusunu sormak önemli bir fark yaratabilir. Bazen öfke olarak görünen duygunun altında kırgınlık, değersizlik hissi veya hayal kırıklığı bulunabilir. Duygunun kaynağını anlamak,........
