Bir masada farklı kuşaklar var.

Herkes konuşuyor. Herkes haklı. Herkes yorgun.

Birileri “biz böyle gördük” diyor.

Birileri “artık dünya böyle” diye bastırıyor.

Birileri her şeyi istiyor ama yükünü taşımak istemiyor.

Kimse susmuyor. Kimse dinlemiyor.

İşte tam burada biz varız.

Bizden önce kuşaklar vardı. Daha yavaş, daha ketum.

Kuralları sorgulamaz, hayatı sineye çekerlerdi.

Sevgi göstermekte cimriydiler belki ama sorumluluktan kaçmazlardı.

Bizden sonra gelenler daha hızlı, daha görünür.

Her şeye erişimleri var ama tahammülleri yok.

Hisleri yüksek, dayanıklılıkları düşük.

Biz arada kalmadık. Biz arada tuttuk.

Biz analogda büyüdük. Bekledik. Ulaşamadık.

Canımız sıkıldı, canımız yandı.

Kimse gelip........

© Akdeniz Gerçek