Köşe Yazıları Diş Hekimliği Eczacılık Edebiyat Eğitim Fen Güzel Sanatlar ve Tasarım Hemşirelik Hukuk İktisadi ve İdari Bilimler İlahiyat İletişim İnsan ve Toplum Bilimleri İşletme Mimarlık Mühendislik Orman Sağlık Bilimleri Siyasal Bilgiler Spor Bilimleri Tıp Veteriner Ziraat

Güzel Sanatlar ve Tasarım

İktisadi ve İdari Bilimler

İnsan ve Toplum Bilimleri

"HAYATI: doğal bir OKUyuşla; PAYLAŞmak"

Kalite Güvencesinden Akıllı Kurumsal Kültüre

Üniversitelerde kalite, uzun yıllar boyunca rapor kalınlığıyla ölçüldü. Kalın dosyalar, klasörler, toplantılar, denetimler… Yani daha çok “evrak işi” olarak görülen bir süreçti bu.

Artık sadece belge üretmek yetmiyor. Çünkü üniversiteler çok daha hızlı değişen bir dünyanın içinde varlık gösteriyor. Öğrenci beklentileri değişiyor, teknoloji değişiyor, rekabet değişiyor. Böyle bir ortamda kaliteyi yılda bir kez hazırlanan raporlarla yönetmek giderek zorlaşıyor.

Neyse ki yapay zekâ gibi bir asistanımız var.

Bugün gelinen noktada, kalite güvencesi kavramı, kurumların kendini sürekli geliştirebilen akıllı sistemlere dönüşmesini zorunlu kılıyor.

Üniversitelerde artık çok fazla veri var: Öğrenci geri bildirimleri, akademik performanslar, araştırma çıktıları, memnuniyet anketleri, idari süreçler… Ama dürüst olmak gerekirse bu verilerin büyük kısmı ya hiç kullanılmıyor ya da çok geç kullanılıyor.

Yapay zekânın farkı tam da burada başlıyor.

Yapay zekâ yalnızca veri toplamıyor, aynı zamanda onu anlamlandırıyor. Eğilimleri görüyor, riskleri önceden fark ediyor. Kuruma şunu söyleyebiliyor:

“Burada bir sorun büyüyor.”

“Bu bölümde memnuniyet düşüyor.”

“Bu süreç tıkanmaya başladı.”

Artık sadece “Ne oldu?” sorusunu değil, “Neden oldu?” ve “Ne yapmalıyız?” sorularını da cevaplayabiliyoruz.

Kalite güvencesi içinde kalite kültürü dediğimiz şey, sadece denetimden geçmek değildir. Asıl olan, sürekli öğrenebilen bir kurum haline gelebilmektir.

Sürdürülebilir bir yaşam döngüsü için üniversitede farklı ellerde bulunan parçaları anlamlı bir bütün haline getirmek gerekiyor. Ne yazık ki üniversitelerde sistemler genellikle parçalı çalışıyor: Stratejik plan ayrı yerde, kalite süreçleri ayrı yerde, araştırma verileri başka yerde… Herkes kendi alanında bir şey yapıyor ama büyük resim bazen kayboluyor.

Yapay zekâ destekli sistemler ise bu parçaları birbirine bağlayabiliyor.

Böylece kalite, yalnızca kalite komisyonunun işi olmaktan çıkıyor. Kurumun tamamına yayılan canlı bir sisteme dönüşüyor.

İşin en değerli tarafı da burada..

Çünkü güçlü kurumlar, bireylere bağlı çalışan yapılar değildir; sistemle çalışan yapılardır.

Bugün birçok kurumun en büyük sorunu şu: Bir yönetici değişiyor, bütün sistem dağılıyor. Bir ekip gidiyor, süreçler yeniden başlıyor. Bu sürdürülebilir bir model değil.

Oysa güçlü bir dijital hafıza kurulduğunda, kurum öğrenmeye devam eder. İnsanlar değişse bile sistem yaşamaya devam eder.

Tabii burada dikkat edilmesi gereken önemli bir nokta var.

Yapay zekâ hiçbir zaman insanın yerine geçmemeli. Çünkü üniversiteler sadece veriyle yönetilen yerler değildir; aynı zamanda düşüncenin, eleştirinin ve insan aklının yeşerdiği kurumlardır.

Teknoloji destek olmalı, ancak son kararı yine insan........

© Akademik Akıl