Arkadaşım Yioti ilk kez böyle dertli konuştu. Kuzey Londra’daki câfe ve restoranlara her türlü mutfak malzeme, araç ve gereci ile restoran eşyaları sağlayan Roneford Catering’in kurucusu Yunanlı George Iliadis bir kaç yıl önce vefat etmişti. Yalova Enez kökenli olan Iliadis, 1978’de kurduğu Roneford’u 2001’den bu yana ailenin diğer üyelerinin desteği ile oğul Yioti yönetiyor.

Iliadis ailesi dile kolay sektörün nabzını 40 yılı aşkın tutuyor. Baba George, sağlığında yaptığım röportajda* sektörün 1988 kriziyle sıkıntılı günler yaşandığını anlatmış ve Türkiyeli göçmenlerin taze kan olarak sektörü canlandırdığını anlatmıştı… George müşterilerin dörtte üçünü Türkiye kökenliler olduğunu belirterek, Türkiye’den gelenlerin hizmet sektörüne getirdiği yenilikleri övmüştü.

Toplumun fotoğrafı çekildiğinde restoran sektöründe yoğunlaşıldığı görülecektir. “Peki neden böyle?” sorusunu da “Londra’da Bizim’Kiler” kitabımda ayrıntılı anlatmıştım**. Yine de bir cümleye aktarırsam 1960’lara kadar uzanıyor. Nam-ı diğer Ali Usta, Salih Ali’den dolayı toplum restoran sektöründe yoğunlaştı. 1960’larda Kıbrıs’tan Londra’ya yaşam kurmaya gelen Salih Ali, McDonalds’ların ilki sayılan Wimpy’lerden 115 şube açmayı başarır. Wimpy’ler Londra’da iş arayan Türk işçiler, işadamından çalışma izni sayılan “permit” mektubu alıp çalışmaya gelen işsizler ve cep harçlığını çıkarmak isteyen Türk üniversite öğrencileri için ekmek kapısı olur. 1974 Wimpy Grevi’nden sonra işadamı iflas edince binlerce işçi açığa çıkar. İşte bu işsizler bu sorunun yanıtını oluşturacaktır.

Toplumun 2000’lere kadar........

© Açık Gazete