Düşman denize döküleli henüz 6 ay olmuş. Lozan'da toplanan Barış Konferansı anlaşmazlıkla sonuçlanmış. Emperyalizmin küstah temsilcisi İngiltere Dışişleri Bakanı Lord Curzon, Konferansta Türkiye'yi temsil eden Dışişleri Bakanı İsmet Paşa'ya öfke kusmakta;

''Harap bir memleket alıyorsunuz. Bunu imar etmeyecek misiniz? Neyle nasıl yapacaksınız? Para bir bunda var (Amerikan delegesini işaret eder.) Bir de bende var. Geleceksiniz para isteyeceksiniz. Diz çökeceksiniz.''

Ülke gerçekten haraptır. 13 Milyon nüfusun 11 milyonu köylerde yaşamaktadır.40 bin köyün 37 bininde okul, postane , traktör yoktur. Un, şeker, ayçiçeği, pirinç ithal edilmektedir. Bebek ölüm oranı yüzde 40'dır. Ülkede 337 doktor, 60 eczacı bulunmakta, ortalama ömür 40 yaştır. Limanlar, madenler yabancıların elindedir. Elektrik yalnızca İstanbul, İzmir ve Tarsus'ta bulunmaktadır. Son 150 yılda 417 kitap basılmıştır. Erkeklerin yüzde 7'si, kadınların binde 4'ü okuma yazma bilmektedir. Kısıtlı demiryolları yabancıların elindedir. Ülke haraptır.

Emperyalizme savaş alanında diz çökülmemiş, ekonomi alanında da diz çökülmeyecektir. Dönemin İktisat Bakanı Mahmut Esat Bozkurt, daha Birinci Lozan görüşmeleri devam ederken kolları sıvar; İzmir'de bir İktisat Kongresi düzenlenecek.........

© 9 Eylül Gazetesi