Karşıyaka, basketbolda İzmir bir yana Türkiye’nin gururuydu. Ligde her zaman zirveye oynayıp, lig ve Cumhurbaşkanlığı kupalarını kazandı. Avrupa kupalarında da final oynama onurunu yaşadı. Bu şaşaalı dönemlerin garantörü, ebediyete göçünceye dek Onursal Başkan Selçuk Yaşar’dı. Evlatlarına da Karşıyaka’yı emanet etti. Yeşil kırmızılılar, Pınar’ın büyük katkılarıyla bu spor dalında hep söz sahibi oldular. Ama vefa duygusu eksik bazı yöneticiler kongrede iyi durumda bulunan basketbola Pınar’ı dışlayıp yeni sponsorlar bulabilecekleri gafletiyle boş hayallere kapıldılar.

Ama ne sponsor vardı ortada, ne de mali destek verecek bir kurum. Para muslukları akmayınca oyuncular birer, ikişer valiz toplayıp kaçtılar. Karşıyaka yeteneği sınırlı oyuncularla ligde 23 maç kaybederek dibe çöktü. ‘Nasıl kurtuluruz?’ hesapları yapılmaya başlandı.

Mucizeler gerekliydi kurtuluş için. Ama başarılı basketbol oynamanın yanısıra, şans, talih, kısmet de gerekliydi. Önce İstanbul’da Başakşehir gibi güçlü yıldızlar topluluğu bir takımı yenerek herkesi şaşırttılar, kurtuluş için ümitlendiler.

Ama yetmezdi. İzmir’de eski hocaları Ufuk Sarıca’nın çalıştırdığı Safiport Erokspor’u da ne yapıp edip mağlup etmek gerekliydi. Mustafa Kemal Paşa Salonu’nda 6 binlik koro her zamanki gibi hazırdı, müthiş destek vardı.

Maç final havasında geçti, bitime 8 saniye kala rakip bir sayı öndeydi. Yenilgi KSK için her şeyin sonu demekti. Son hücum son çareydi. Moody, pota altındaki Samet’e çıkardı ama Samet blok yedi. Dönen top kaderin cilvesi takımın yıldızı Cameron Young’ın eline düştü, o da işi bitirdi. Tribünler bu zaferle sanki zemine döküldü, ağlayanlar, sevinç çığlıkları atanlar.

Şimdi kurtuluş için avantaj Karşıyaka’da. 9 Mayıs’ta evinde yen Bursaspor’u bitir işi. Ancak kurtuluş o maça da kalmayabilir. Mersin ile Manisa da zor durumdalar. Mersin, Anadolu Efes ile içerde oynayıp, Trabzon’a deplasmana gidiyor, birini kazanamazsa düşer.

Manisa’nın da kurtulması için deplasmanda Galatasaray, evinde Telekom’la oynayacağı maçlardan birini kazanması şart. Ayrıca, ligde kalırsa başantrenör Ahmet Kandemir’e teşekkür etmeli. Takımda savunmayı oturttu, hücumda top paylaşımındaki uygun pozisyonları öğretti. Karşıyaka’nın kurtuluş mücadelesine büyük katkılar koyan FOLKART’a da ayrı bir övgü parantezi açılmalı. Bakalım son iki hafta şans kimlere gülecek.

© 9 Eylül Gazetesi