Füzelerin insanlara yaklaşmasını bekliyoruz. Önce gün veriyorlar, sonra saat verecekler... Bombalayacakları saati bekliyoruz... Son yıllarda, füzelerin, bombaların altında yaşamaya çalışan tanıdıklarıma kaç kez ulaşmaya çalıştığımı hatırlamıyorum.

Filistin bombalanırken Gazze’deki doktora öğrencime önce… Ona ulaşmak istedim, acısı hiç dinmeyen, paylaşılamayan Kudüs’e de…Ocak 2023’te ziyaret ettiğim ve her bir kutsal mekanda yeniden dinlediğim sessizliğe; her sokakta başka bir kültürle karşılaşmanın eşsizliğine…

Tekrar ulaşmak istedim, bombalardan öncesine…

Bir gün önce, 8’i çocuk 1’i yaşlı kadın ve çok sayıda sivil öldüğünde Ramallah’ta; ertesi gün gerçekleşen Sinagog saldırısında siviller öldüğü sırada ise Sinagog’a sadece iki sokak uzaktaydım. İnsanın aklına önce çocuğu geliyormuş, böyle zamanlarda.

Peki, yıllardır kaç çocuğa uzak kaldık? Kaç çocuğu ölüme uğurladı dünya?

Şimdi İran...........

© 12punto