Bireyde değişim, ailede değişim, toplumda değişim, doğada ve dünyada değişim...

75 yaşına gelmekte olan şanslı bir dünyalı olarak, her alanda, her safhada yaşanan değişimlerin pek çoğunu yaşadım ve hala yaşıyorum. 

29 Temmuz 2025 yılında geçirdiğim ağır trafik kaza sonrası yeni sahip olduğum elektrikli aracım ile Fethiye Göcek tarafına doğru ilk yolculuğuma çıktım. Yolu bitirmem için aracımın yeterli elektriği yoktu. Elektrikli araçların elektrik şarj istasyonları yeni yeni çoğalıyor. 

Sabah yola çıkmadan, Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörlüğü önündeki şarj istasyonuna geldim. Yeni ve farklı bir firmanın şarj istasyonu, orasına bak buradan bak, şarj istasyonunun üstündeki uyarı "telefonunuza firmanın uygulamasını indirin" diyor. İşlem biraz zaman alıyor ama kısmen başardım. Yok kredi kartı, o olmadı bu olmadı. 1-2 saat geçiverdi şarj istasyonun önünde. Soracak bir kimseler de yok. Şarj istasyonun üstünde bir telefon numarası, tuşluyorum ve karşıma bir robot çıktı. Alo alo... robot ne anlar alodan. O bildiğini okuyor. Sırada bekleyen 7. kişisiniz, beklettiğimiz için özür dileriz v.s, v.s.. 20 dakika oldu 7. sıradan 6. ya gelemedik. Ah ah bir akaryakıt istasyonuna uğrayıp pompacıya benzin yada mazot doldurtup gitmek varken, bulduk başımıza derdi, beleyı. Ben, araba ve şarj istasyonu başbaşayız. Bir de robot... Çık çıkabilirsen işin içinden, kolay mı? Kolaysa gel sen yap.. Anti depresan mı alsam? Yok yok olmaz yola çıkacağım...

Değişimi yaşamak, değişime ayak uydurmak, kısacası değişmek zor. Ama olsun vaz geçmek yok. Aracımın şarjı az da olsa yola çıktım. Büyük bir petrol istasyonunda şarj ederim. Bilen birileri bulurum elbet. Torbalı kavşağına gelmeden, araçtan her 3-5 dakikada bir "şarjın bitiyor aman dikkat et yolda bırakma beni" diyor. Araç bile kendini düşünüyor. Beni düşünen yok. Şarj bitti bitecek. Ekran şarjın düştüğünü yüzde ile gösteriyor. % 4 kaldı %3'e indi diye.

Zar........

© 12punto