Süleymancıların derdest edilmesine şaşırdık mı?

Tarikat falan diyorlar ya, konuyu kapsamlı bir kitapla özetleyen araştırmacı-yazar dostumuz Orhan Gökdemir, “Son tahlilde bunların hepsi Nakşibendi/Halidi köklerin türevleridir” diyerek fazla abartılmamasını öneriyor. Bunlar birbirleriyle didişmek zorunda.

Dolayısıyla şaşırmıyoruz, hayır: Her zaman Türk sağının önemli bir vektörü olmuş, bu arada güçlü bir finansal aktör halini de almış holding tarikatlarından birine böyle kayyum falan atanması, “Süleymancılar Operasyonu” diyelim, AKP rejiminin yıllardır ustalık kazandığı bir oyunun parçası. Saray, sol üzerinde ve kısmen de Kürtçü siyaset üzerinde denediğini şimdi sağın merkezkaç kuvvetlerinden biri üzerinde deniyor.

III. Abdülhamid rejimi testlerle varlığını sürdürüyor.

“Nasıl bir test bu?” diye sorulabilir.

Yanıtı hiç öyle karmaşık değil: Hukukun temel ilkelerini göstere göstere çiğneyerek ve muhalifleri yargı eliyle yıllarca içeride tutarak muhalefete eziyet etmekle yetinmiyorlar. Eziyet var tabii, ama dertleri başka. Hatta III. Abdülhamid rejiminin amacının eziyet etmek falan olmadığını söylemek gerekir. Eziyet, bir yan etki.

Amaç, toplumdaki itiraz direncini sağlıklı bir biçimde ölçmek. Bir “değer ölçme mekanizması” yürürlüktedir.

AKP için, yıllarca içeride tuttuğu ve galiba daha da tutacağı insanlar birer kobay aslında. Birer test deneği.

Bu açık hukuk ihlallerine acaba halkın bir tepkisi var mı? Büyük bir öfke biriktiğini görüyorlar da, asıl dertleri, bu öfkenin tepkiye nasıl dönüşeceği... O öfkenin ölçülmesine yardımcı oluyor bu hukuk katliamı. Osman Kavala'lar, Selahattin Demirtaş'lar, Ekrem İmamoğlu'lar ve hapishanelerde kaderine terk........

© 12punto