Ülkemizin son çeyrek yüzyılına damgasını vuran, cumhuriyeti öldüren ama bir türlü gömemeyen bir siyasal sistemden, III. Abdülhamid rejimi ve onun test sisteminden söz etmiştik.

Saray'ın çeyrek yüzyılı bulan başarısının altında bu test sisteminin yattığından...

Peki. Bunu sürdürelim.

Biraz daha açık ifade edelim: AKP ve Reis'in iktidar oyunundan bugüne dek başarıyla çıkması, muhatap aldığı muhalefeti paramparça ve hatta -hadi daha açık söyleyelim- “maymun etmesi”, bu testleri doğru ve zamanında değerlendirmesiyle bağlantılı olmalı. Yani baskılara gösterilen -daha doğrusu gösterilmeyen-  tepkilerin niteliğini doğru değerlendirmesiyle...

Ne demek mi istiyoruz?

Şunu: Cumhuriyetçi kitle, ki çeyrek yüzyılı bulan bir İslamcı iktidara rağmen nüfusumuzun ezici çoğunluğu bu başlık altında toplanabilir, öfkesini/tepkisini, anayasal haklarını kullanarak kamusal yaşamda görünür kılmadıkça, yani evinde kapalı kaldıkça III. Abdülhamid rejiminin süreceği anlaşılıyor.

Homurdanma ve aynı anlama gelmek üzere bazı ekranlarda -bir kapalı devre içinde- “kükremelerin” hiçbir sonuç vermeyeceğini İslamcılar çabuk gördüler. İktidarlarını sürdürüyorlar.

Sorun bizimkiler, ilericiler için çok büyüdü. Acıdır. Neredeyse 200 yıllık bir ilericilik kavgasının sonucunda, Türkiye aydınlanmasının geldiği nokta gerçekten acıdır. Düzen içinde bile olsa, kendisini muhalif sayan kitlenin düştüğü durum da öyle... Çok acıdır. Bir tehdit olamamıştır. Yani iktidar alternatifi olamamıştır.

TESTLER NE ZAMAN BAŞLADI?

AKP zihniyeti test sistemine, yani muhalif kurumlar üzerindeki baskılarına galiba askerler ile başladı. 12 Eylül ve darbe karşıtlığını pazarladı. Milleti inandırdı da. Özellikle liberal solun bu konuda çok yardımını gördü.........

© 12punto