menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

CHP-Yeni Parti tartışmasının arkasına gizlenen tarihsel süreç

30 0
08.08.2026

Cumhuriyet Halk Partisi ile Yeni Parti arasında giderek sertleşen ve artık siyasi nezaket sınırlarını aşan bir kavga yaşanıyor.

Bu kavganın temelinde ideolojik bir ayrışmadan çok, mutlak butlan sürecine ilişkin farklı tutumlar, parti yönetiminin kimde ve hangi meşruiyet zemini üzerinde kalacağına dair mücadele ve özellikle belediyeler üzerinden gündeme gelen yolsuzluk iddiaları karşısında izlenecek siyasi yol konusunda yaşanan ciddi görüş ayrılıkları bulunuyor.

Yeni Parti’yi oluşturan kadrolar, mutlak butlan kararının yaratacağı siyasi sonucu kabul etmediler; Cumhuriyet Halk Partisi’nde kalan kesim ise partinin hukuki ve kurumsal devamlılığını esas alan başka bir yerde durdu.

Buna, belediyeler ve parti yönetimi etrafında gündeme gelen yolsuzluk iddiaları karşısında kimin ne kadar sorumluluk aldığı, hangi isimlerin korunup hangilerinin siyasi bedel ödemesi gerektiği konusundaki anlaşmazlıklar da eklendi.

Ancak burada kendi adıma bir parantez açmak isterim: Mutlak butlan kararını asla doğru bulmuyorum; Cumhuriyet Halk Partisi’nin yönetiminin yargı eliyle belirlenmesini de kabul etmiyorum. Ancak bunun karşısındaki çözümün istifa ederek Cumhuriyet Halk Partisi’ni terk etmek olduğunu da düşünmüyorum.

Bugün geldiğimiz noktada taraflar arasında sıradan bir tartışma zemininin çok ötesine geçilmiş; il ve ilçe binalarından partiye ait eşyalara, örgütlerin hangi tarafta kalacağından geçmiş dönemlerin kişisel hesaplaşmalarına kadar uzanan, Cumhuriyet Halk Partisi’nin tarihsel ağırlığıyla bağdaşmayacak bir görüntü ortaya çıkmıştır.

Daha da düşündürücü olan, bu kavganın giderek “Kemal Kılıçdaroğlu’na kim daha fazla karşıydı?” ya da “Cumhuriyet Halk Partisi’nin kurucu değerlerini kim daha fazla temsil ediyor?” yarışına dönüşmesidir.

Kemal Kılıçdaroğlu döneminde partinin kurucu ilkelerinden uzaklaştırıldığını yıllarca söylemiş, bunun parti içerisindeki siyasi ve örgütsel sonuçlarını yaşamış biri olarak bugün geldiğimiz noktaya baktığımda, geçmişte kimin daha haklı olduğunun ispatlanmasını Türkiye’nin önündeki meselelerin yanında son derece önemsiz buluyorum.

Çünkü mesele artık ne Kemal Kılıçdaroğlu ne de Özgür Özel meselesi değildir.

Asıl üzerinde durmamız gereken, 2010’dan itibaren Cumhuriyet Halk Partisi’nde yaşanan ideolojik dönüşüm ile bugün Yeni Parti’nin programında karşımıza çıkan siyasi anlayış arasındaki sürekliliktir. 

Birbirinden tamamen farklı iki siyasi çizgi varmış gibi yürütülen bugünkü kavganın gürültüsü içerisinde, bu temel benzerliğin yeterince tartışılmadığını düşünüyorum.

Üstelik Cumhuriyet Halk Partisi’nin tarihsel olarak karşı karşıya kaldığı müdahaleleri de unutmuş değiliz. 

Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu partisi, yalnızca bir seçim örgütü değildir. Cumhuriyet’in kuruluş felsefesinin, laikliğin, ulusal egemenliğin, tam bağımsızlığın ve üniter devlet anlayışının siyasal hafızasını taşımaktadır. 

Bu nedenle Türkiye’nin yakın tarihinde Cumhuriyetçi, Atatürkçü ve ulusalcı kadrolara yönelen baskılarla, Cumhuriyet Halk Partisi’nin geçirdiği dönüşümü birbirinden tamamen bağımsız süreçler olarak değerlendirmek mümkün değildir.

Bu ülkede, her devirde ulusalcı siyasetçiler ağır siyasi operasyonlarla karşı karşıya kaldılar; gazeteciler, aydınlar ve akademisyenler bedel ödediler. Bir düşünsenize, faili meçhul cinayetlerin büyük bir bölümü vatansever insanlara yapıldı.

Uğur Mumcu, Necip Hablemitoğlu, Ahmet Taner Kışlalı, Bahriye Üçok… Daha buradan adını sayamadığım niceleri…

Cumhuriyet Halk Partisi ise bütün bu dönem boyunca içeriden ve dışarıdan sürekli tartışmaların, müdahalelerin ve ideolojik dönüşüm girişimlerinin merkezinde kaldı.

Genel başkanlarına siyasi suikastler ve komplolar uygulandı.

Buna rağmen yıllarca başarılamayan bir şey bugün gerçekleşmiş görünüyor: Cumhuriyet Halk Partisi’nin tarihsel seçmen tabanı ve örgütsel yapısı kendi içerisinde parçalanıyor.

İşte beni asıl kaygılandıran budur.

Bugün CHP’de kalanlarla Yeni Parti’ye geçenler birbirlerini siyasi düşman gibi görmeye başladılar. Yıllarca aynı örgütte çalışan, aynı seçimlerde sandık bekleyen, aynı Cumhuriyet değerlerini savunduğunu söyleyen insanlar birbirlerine yarın geri alınması mümkün olmayacak sözler söylüyorlar. İl ve ilçe binaları, demirbaşlar, tabelalar ve örgütsel mülkiyet üzerinden yürütülen........

© 12punto