Son birkaç haftadır peş peşe gelen haberlere bakıyorum. İlk bakışta birbirleriyle ilgisiz görünüyorlar. KVKK’nın kamera kararları, Reklam Kurulu’nun emlak ilanlarına yönelik uygulamaları, Rekabet Kurulu’nun QNB Bank’a yaklaşık 1 milyar liralık cezası, Arçelik’in Hitachi ile yaptığı anlaşma, enerji politikalarında yaşanan belirsizlikler, Vestel’in kaçırdığı fırsatlar… Aslında bunların hepsi aynı sorunun farklı yüzleri. Türkiye’de bazen devlet hata yapıyor, bazen özel sektör, bazen de toplum olarak hep birlikte aynı yanlışı tekrar ediyoruz. Asıl sorun ise hatadan ders çıkarmamak.

Devletin görevi düzen kurmaktır. Düzen kurarken de vatandaşı, şirketleri ve piyasayı korumaktır. Ancak düzenleme yapmak ile hayatı gereksiz yere zorlaştırmak arasında ince bir çizgi vardır. Son dönemde KVKK’nın kamera uygulamalarına ilişkin kararları ile Reklam Kurulu’nun emlak sektörüne yönelik yaklaşımı bana bu çizginin giderek bulanıklaştığını düşündürüyor.

Kişisel veriler elbette korunmalıdır. Tüketici de elbette aldatılmamalıdır. Buna kimsenin itirazı olamaz. Ancak bir düzenleme, insanların günlük hayatını öngörülemez hâle getiriyorsa orada durup yeniden düşünmek gerekir. İnsanlar güvenlik amacıyla kullandıkları kameraların yarın başlarına iş açıp açmayacağını hesaplamak zorunda kalıyorsa, emlak sektöründe faaliyet gösterenler sosyal medyada bir ev paylaşmadan önce “Acaba ceza alır mıyım?” diye düşünüyorsa, burada amaç ile sonuç arasındaki denge bozulmuş demektir.

İşte tam bu noktada Danıştay’ın ve yargı denetiminin önemi ortaya çıkıyor. İdare de hata yapabilir. Dünyanın her yerinde yapar. Güçlü devlet hiç hata yapmayan devlet değildir; yanlış kararlarını hukuk mekanizması içinde düzeltebilen devlettir. Eğer uygulamada hayatı zorlaştıran, ticareti gereksiz yere kısıtlayan veya kanunun amacını aşan sonuçlar ortaya çıkıyorsa bunlar yıllarca devam etmemeli, hızla gözden geçirilmelidir. Hukuk devletinin gücü biraz da buradan gelir.

Benzer bir durum enerji politikalarında da........

© 12punto