Karım kızımıza çok düşkün, bana ve romantizme zaman kalmıyor
İrem Hanım merhaba,
Ben 39 yaşında 9 yıllık evli bir erkeğim. 2 yaşında bir kız çocuğumuz var. Bunu yazarken kendimi biraz suçlu hissediyorum. Kızımı dünyalar kadar seviyorum. Eşim de harika bir anne. Zaten sorun da burada başlıyor. Evde artık üç kişi değiliz. İki kişi var: Eşim ve kızımız. Ben ise sanki evin şoförü, tamircisi ve faturaları ödeyen kişisiyim. Akşam işten geliyoruz. İlk sarıldığı kişi kızımız. Gece onunla uyuyor. Sabah ilk öptüğü yine o. Geçen hafta eşime ‘Bu akşam biraz baş başa oturalım mı?’ dedim. ‘Kız uyuyunca bakalım’ dedi. Kız uyudu. Bu kez de telefondan onun videolarını izlemeye başladı. Sonra da ‘Çok yoruldum’ deyip uyudu. İki yıldır bütün romantik planlarımız ‘Çocuk biraz büyüsün’ cümlesine erteleniyor. Bazen çok kötü hissediyorum. Kızımı kıskanmıyorum ama… Karımı özlüyorum. Bunu söylediğimde de kendimi kötü bir baba gibi hissediyorum. Bir erkek, eşini çocuğundan kıskanır mı? Yoksa ben bencil miyim?
Değerli okurum,
Bu köşeye gelen en sessiz ama en yaygın sorunlardan birini yazmışsın. 2 yaşında kızın olduğuna göre önceden cinsel hayatının olduğunu varsayıyorum ve cevabım hayır… Sen kızını kıskanmıyorsun. Sen eşini özlüyorsun. Bu ikisi arasında dağlar kadar fark var.
Anne olduktan sonra birçok kadının beyni adeta yeniden programlanıyor. Özellikle ilk birkaç yılda çocuğun ihtiyaçları öylesine öncelikli hale geliyor ki, eş farkında olmadan ikinci sıraya düşebiliyor.
Sorun, çocuğun birinci sırada olması değil. Sorun, eşin listenin tamamen dışına çıkması.........
