Bazen öyle bir an gelir ki, içindeki ağırlık kelimelere sığmaz. Yorgunsundur, bıkmışsındır, hayata biraz küsmüşsündür. İşte tam da böyle bir dönemde, benim hayatıma küçücük ama kalbi kocaman bir mucize girdi: Candy.

Yanlış hatırlamıyorsam 5-6 aylıktı. Minicikti ama gözleri dünyayı yumuşatan bir ışıkla parlıyordu. Daha ilk günden, daha ilk bakıştan kalbimin orta yerine yerleşti. Candy bir King Charles (Cavalier King Charles Spaniel); sessiz, uslu, obur, biraz şımarık ama sevmenin de sevilmenin de en saf hâlini taşıyan çok özel bir ruh. Sert bir söz duysa hemen üzülür, sonra gelip başını dizine koyar. Evin içinde seni sürekli takip eder. Yalnız kalmaktan hoşlanmaz. Tek istediği şey, kalbinin sıcak bir yere ait olduğunu bilmektir.

Candy’nin ailemize gelişi aslında planlı değildi. Bir zorunluluğun içinden doğan bir karşılaşmaydı. O gece, onu eve getirdiğimiz anı hiç unutmam. Kapıdan içeri patisini koyduğu saniye, evin havası değişmişti. Sanki uzun zamandır eksik olan bir neşe,........

© 10 Haber