Bu fotoğrafa iyi bakın…

İki parmağınızı ekran üzerine koyup büyütün…

İyice yakından bakın…

Yakından bakınca, bu fotoğrafta, bir dünya kupası finalinden öte çok önemli bir şey göreceksiniz.

Sonra size bir İspanyol sinema sanatçısının Instagram paylaşımını aktaracağım.

Ve hep birlikte bakacağız.

Kimler gidiyor?

Kimler geliyor..

Sağ tarafta arkası bize dönük, omuzları çökmüş iki kişiye dikkat

Önceki şu fotoğrafa tekrar dikkatle bakalım.

Önceki gece oynanan İspanya-Arjantin maçı bitmiş..

İspanya bileğinin hakkıyla maçı kazanmış ve şampiyonluğunu kutluyor.

Bu fotoğraf karesinde iki tür insan görüyoruz.

Zaferini kutlayan mutlu bir kalabalık…

Ve onlara arkasını dönüp ezik bir görünümle oradan uzaklaşan  koyu renk takım elbiseli karanlık iki silüet…

Bir de bu kareye girmeyen, dolayısıyla göremediğiniz iki kişi daha var.

Birazdan onları da sokacağım bu kareye…

Kimdir bu süklüm püklüm giden kişi?

Arkası dönüp giden iki kişiden soldaki ABD Devlet Başkanı Trump.

80 yaşında.

Fotoğrafta süklüm püklüm bir hali var.

Yanındaki ise FİFA, yani Dünya Futbol Federasyonu Başkanı Gianni Infantino.

O daha genç.

56 yaşında…

Ama sanki yanındaki yaşlı adamın suç ortağı gibi duruyor.

Zaten de öyle…

Çünkü o yaşlı adamın aklına uyup , Amerikalı oyuncunun kırmızı kartını iptal ettirerek, güzelim bir şampiyonanın içine ediyordu az daha.

Bir taraf yeni 21. yüzyıl, öteki taraf eskimiz 21. yüzyılın Darth Vader’i

Fotoğrafın sol tarafında ise  “Yeni bir dünyanın” genç enerjisini görüyoruz.

Neşeli, umursamaz.

Öteki tarafta “Eskimiş kötü bir dünyanın” küresel sembolü..

Yaşlı popülist siyasetin karanlık Darth Vader’i…

“Kötülüğün ve Karanlığın tarafına” geçmiş, Galaktik İmparatorluğun en kötü siması haline dönüşmüş yaşlı bir despot…

Bu fotoğrafa bakarken Marquez’in başkan babasını görüyorum

Bu fotoğrafa bakarken şunu görüyorum.

Bu kare sanki bir “Devir teslim” töreni…

Sağda arkadan gördüğümüz, omuzları düşmüş, süklüm püklüm oradan ayrılan adam nedense gözüme Gabriel Garcia Marquez’in “Başkan Babamızın Sonbaharı” romanının kahramanı gibi göründü.

Tomris Uyar’ın çevirisini okurken ne hissetmiştim?

Yıllar önce Tomris Uyar’ın çevirisinden okurken pek gözümde canlandıramamıştım.

Kitap, adı verilmeyen bir Latin Amerika ülkesinde onlarca yıldır iktidarda kalan yaşlı bir diktatörün öyküsünü anlatıyordu. 

Amacı, uzun sürüş iktidarların insanı nasıl yalnızlaştırdığını, yozlaştırdığını ve mutlak gücün hem yöneten hem de yönetilen üzerindeki etkilerini göstermekti. 

Mutlak güç yozlaştırır, kötüleştirir, vicdansızlaştırır, adaletsizleştirir

Şunu anlatıyordu sanki;

Mutlak iktidar yozlaştırır…

Diktatör yalnızlaşır, yalnızlaştıkça korkuları, paranoyaları büyür.

Korkuları, paranoyaları büyüdükçe kötülükleri artar.

Neticede bunun acısını halk çeker.

Şarkıdaki gibi: “Arkanı dön ve çık, istenmiyorsun artık”

Bize sırtı dönük o adamın halini görünce  Ajda Pekkan’ın şarkısı geldi aklıma:

Hani “İstenmiyorsun artık, arkanı dön ve çek git” diyen nakaratı..

Bellki o yaşlı adam, o neşe, gençlik, enerji ve başarı coşkusuyla dolu kalabalık içinde artık istenmediğini hissetmiş…

Ve sanki çekip gidiyor.

Biliyor ki, zaten 2 yıl sonra gidecek…

Kendisi için hüzünlü, ama ötekiler içinse eğlenceli erkene alınmış bir “Topal ördek” veda sahnesi gibi göründü bana.

İspanya Kralı, Yamal’a sarılıyor.

Ya sol taraftaki 19 numara formalı müslüman çocuk kim?

Sonra gözüm sol taraftaki bir çocuğa........

© 10 Haber