77’sinde yeni bir hayata başlamak…
77 yaşında bi kadın, akşam köpeğini gezdirirken düşüyor. Ciddi bir şey yok, “tedbir” diyip check-up yaptırıyor.
O düşüş, hayatını kurtarıyor.
Eylül 2025: Akciğer kanseri.
Sol akciğerinin alt lobu alınıyor.
Semiramis Pekkan’dan bahsediyorum. Bloomberg HT’de Aslı Şafak’a anlattı, izlerken boğazım düğümlendi.
“Hastalığı bana misafir gelmiş, bi gün gidecekmiş gibi gördüm.”
Hastalığa “misafirdir” demek…
Kapıya “geçici” yazmak…
Bir de şunu söylüyor: “’Vah vah diyerek acıyan insanları yanımda tutmadım.”
Altını çizin…
Çünkü hastalıkta en yorucu şey bazen hastalık değil, etrafın o bakışı…
Ama beni asıl vuran cümle şu:
“Kortizon kullandığım dönemde yüzüm çok şişti, 6 kilo aldım. Ama her sabah kalkıp gözümün içini boyuyor, küpelerimi takıyor, salona öyle geçiyordum. Sonra düşüyordum ama olsun… Küpelerimle düşüyordum. Düşeceksek gözümüz boyalı........
