Στην πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ ο πρόεδρος Ερντογάν επισφράγισε μια θεμελιώδη αλλαγή στον προσανατολισμό της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Η αλλαγή προετοιμάσθηκε προσεκτικά και εφαρμόσθηκε σταδιακά την τελευταία τριετία. Η Τουρκία επαναπροσεγγίζει τη Δύση. Αυτή είναι η πρόκληση που απαιτεί στρατηγική απάντηση από την Ευρώπη, την Ελλάδα και τους γείτονες στην περιοχή.

Μια σύντομη ιστορική αναφορά: Ο Ερντογάν απομακρύνθηκε από τη Δύση μετά το 2010. Μέχρι τότε ως πρωθυπουργός υποστήριζε την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του. Eζησα την αλλαγή από κοντά. Ως επίτροπος στις επισκέψεις στην Aγκυρα άκουσα την τουρκική κυβέρνηση να αναπτύσσει σταδιακά το δόγμα της αυτονομίας της Τουρκίας: Η Τουρκία θα είναι ανεξάρτητη, η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ δεν θα μας περιορίζει, είμαστε κληρονόμοι του οθωμανισμού, μπορούμε να ηγηθούμε του μουσουλμανικού κόσμου. Προμετωπίδα, η γνωστή αναφορά του Ερντογάν στον ΟΗΕ: O κόσμος είναι μεγαλύτερος από τους πέντε (εννοώντας τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας). Η δεκαετία έκλεισε με την προμήθεια των πυραύλων S-400 από τη Ρωσία και τα γνωστά αντίμετρα από τις ΗΠΑ. Είχε βρεθεί νέος φίλος. Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η Τουρκία καταδίκασε μεν, αλλά αρνήθηκε να ακολουθήσει τη Δύση στις κυρώσεις εναντίον της Μόσχας. Οι οικονομικές συναλλαγές με τη Ρωσία γιγαντώθηκαν, με την Τουρκία να αποτελεί βασικό αγωγό του ρωσικού πετρελαίου προς τρίτες χώρες.

Ωστόσο, μετά τις εκλογές του 2023, η Τουρκία άρχισε να πραγματοποιεί μεθοδικά νέα στροφή επιστροφής στη Δύση. Η εκλογή Τραμπ το 2024 διευκόλυνε τα πράγματα. Βοήθησε και ο περίγυρος. Οι ανέλπιστες εξελίξεις υπέρ της Ουκρανίας στον πόλεμο άρχισαν να κλονίζουν το τουρκορωσικό ειδύλλιο. Η μερική σταθεροποίηση του φιλικού καθεστώτος Σάρα στη Συρία έκανε τον Πούτιν μάλλον αχρείαστο εταίρο. Αλλά η ουσία βρίσκεται βεβαίως αλλού. Πού; Στην τουρκική οικονομία φυσικά, που παραγνωρίζουμε εμείς οι ανόητοι. Η κακή οικονομική κατάσταση, που άγγιξε το ναδίρ το 2022, με επίσημο πληθωρισμό πάνω από 85%, βοήθησε να........

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ