İtalya’dan Avrupa’ya Yayılan Voleybol Aklı

İstanbul’da oynanan Avrupa Kadınlar Voleybol grup maçlarında Türkiye Polonya, Slovenya, Almanya, Letonya ve Macaristan ile aynı grupta oynadı ve beş maçının dördünü kazanarak son 16 turuna katılmaya hak kazandı. Oynadığımız beş takımının hepsinin antrenörleri bizim hocamız Santarelli gibi İtalyan’dı.

Yeri geldiğinde saatleri sabahın beşine kurup hepimizi ekran başına bağlayan, neredeyse tüm oyuncuları ezbere saymamızı sağlayan, dans etme özürlüsü olsak bile şampiyonluklarından sonra erik dalı oynamamızın müsebbibi  Türkiye A Milli Kadın Voleybol takımı 2015-2016 arasındaki Ferhat Akbaş dönemini saymazsak 2007 yılından beri çizmeden gelen hocalara emanet.

İstanbul’da oynadığımız beş takımının hepsinin antrenörleri tıpkı bizim hocamız Daniele Santarelli gibi İtalyan’dı. Letonya’nın başında Capriotti, Polonya’da Lavarini, Almanya’da Bregoli, Slovenya’da Orefice, Macaristan’da Chiappini takımlarının başarıları için taktik üretmeye çalıştı.

Avrupa şampiyonası elemelerinde yer alan 24 takımın 9’u İtalyan pasaportu taşıyor. Bizim gruptaki takımlar dışında Bulgaristan, İsveç ve Slovakya da takımlarını İtalyan hocalara emanet etmiş durumda. Peki ya İtalya? İtalya’nın başındaki hoca kırk üç yıldır İtalya’da yaşayan çoktan dünya voleybolunun efsaneleri arasına girmiş bir Arjantinli var, Julio Velasco.

İtalya’ya gelen yabancı

Velasco’nun hikâyesi, aslında bir “kaçış” hikâyesi olarak anlatılmaya çok müsait. 1952’de Arjantin’in La Plata şehrinde doğdu. Üniversitede felsefe okudu, sol çevrelerle iç içe oldu. 1976’daki Videla askeri darbesinin ardından yakın çevresinden insanların öldürülmesine ve kaçırılmasına tanık oldu, kardeşi Luis de işkence gördü. Bir süre Buenos Aires’e taşındı ve mümkün olduğunca gözlerden uzak yaşamaya çalıştı.

Ama Arjantin’i terk etmedi. Diktatörlük yıllarında öğretmenlik yaptı, sonra voleybola ağırlık verdi. Ferro Carril Oeste’de genç takımları çalıştırmaya başladı. Voleybol onun için yalnızca bir meslek değil, bir tür hayata tutunma alanı oldu. 1982 Dünya Şampiyonası’nda Arjantin’in dünya üçüncülüğünde teknik ekibin önemli isimlerinden biri olması, uluslararası kariyerinin kapısını açtı. 1983’te Arjantin’de diktatörlük sona erip merkez sol, sosyal demokrat Raùl Alfonsin iktidara geldiğinde talihin bir cilvesi olarak İtalya’nın Jesi kentinden teklif geldi. Hugo Pratt ve René Goscinny’nin tersi istikamette Buenos Aires’ten yaşlı kıtaya geldi.

Velasco bunu bir sürgün olarak görmedi, kendi deyimiyle Arjantin’den “kaçmamış”, İtalya’ya gelmişti. Başlangıçta planı yaklaşık üç yıl kalıp deneyim kazanmak ve geri dönmekti. İlk yıllarda Arjantin’i çok özledi; Buenos Aires’i hatırlattığı için tango bile dinleyemediğini söyledi. Ama Jesi’den Modena’ya uzanan kariyer bütün hesabı değiştirdi. İtalya’da kaldı ve İtalya’yı değiştirdi.

Velasco’nun asıl devrimi

Velasco 1980’lerin başında İtalya’ya geldiğinde yalnızca başarılı bir antrenör değildi. Antrenörlüğün kendisine ilişkin farklı bir fikri vardı. Onun için antrenör, oyuncuya ne yapacağını söyleyen kişi olmaktan çok, oyuncunun nasıl düşüneceğini değiştiren kişiydi.

Modena’da başlayan ve daha sonra İtalya erkek milli takımına uzanan kariyeri, İtalyan voleybolunda bir dönüm noktası yarattı. 1990’ların “Generazione di fenomeni” (fenomenler kuşağı) olarak anılan İtalyan erkek takımı dünya voleyboluna hükmederken, kenardaki adam yalnızca maç kazanmıyor; aynı zamanda bir antrenörlük kültürü yaratıyordu.

Velasco’nun çevresinde yetişen Massimo Barbolini (2013-14 yıllarında Türk kadın milli takımın da hocası) gibi isimler daha sonra kadın voleybolunun en önemli teknik adamları arasında yer aldı. Giovanni Guidetti (2017-2022 arasındaki hocamız) ise Velasco’yu kendi mentorları arasında saydı. Burada önemli olan, Velasco’nun bütün İtalyan antrenörlerin doğrudan hocası olması değil. Velasco’nun değiştirdiği iklim, sonraki kuşakların yetiştiği ortamı değiştirdi. Bir başka deyişle Velasco, kendisinden sonra gelecek antrenörleri yalnızca........

© yetkinreport.com