Bugün en çok eksikliğini hissettiğimiz değerlerden biri de vefadır. Vefa; zor gününde yanında olanı unutmamaktır. Başarıya ulaştığında seni ilk destekleyen eli hatırlamaktır. Anne babanın emeğini, öğretmenin fedakarlığını, dostun omzunu, ekmeğini paylaştığın insanları gönlünde yaşatmaktır. Çünkü insanı insan yapan sadece aklı değil, hafızasıdır. Hafızasını kaybeden toplumlar ise önce vefalarını, sonra değerlerini yitirir.

Yaşamımız boyunca içsel gel gitlerimiz her daim olmuştur. Dost bildiklerimizden ve en yakınlarımızdan vefasızlıklar görmüşlüğümüz de vardır. Yıllarımızı harcadığımız, zamanımızı heba ettiğimiz, canımız ve kanımız bildiğimiz insanların, menfaati bittiğinde sırtını dönmesi ve arkamızdan vurması da alışkın olduğumuz durumlar. Aynı sofraya oturduğumuz, elinden tuttuğumuz ve onun için çabaladığımız insanların ihanetleri de acıtmıyor artık canımızı.

Ne yazık ki günümüzde çıkar ilişkileri,........

© Yeşilgiresun