17. yüzyıl Fransa’sında yaşayan Blaise Pascal; bugünkü modern  bilgi ve teknoloji çağının kapısını açan önemli 3-5 bilim adamından biridir…

Bilgisayarın atası sayılan ilk hesap makinesini o icat etmiştir… Eğer bilgisayar ile az-çok haşır neşirseniz adını “Pascal” programlama dilinden de hatırlarsınız…

Ölümünden sonra geride bıraktığı notlarından ve günlüklerinden “Düşünceler” adında muhteşem bir kitabı yayınlanmıştır…

Matematikçi ve Fizikçi olarak bilinmesine rağmen, bu kitap onun aslında çok büyük bir filozof olduğunu da kanıtlamıştır…

Bana göre, Pascal’ın “Düşünceler” kitabını okumamış bir eğitimci, akademisyen, bürokrat ve siyasetçi aslında çok şey kaybetmiş sayılır…

Ben o kitabı diğer yabancı klasiklerle birlikte 80’li yılların sonunda okumuştum… Geçenlerde kütüphanemi karıştırırken, içinde okurken tuttuğum özetiyle beraber karşıma çıktı…

Bu arada anti parantez; en doğru kitap okuma şeklinin de özet çıkararak okuma olduğunu hatırlatalım…

Şimdi sizlere yıllar önce yazdığım o notlardan birkaç tanesini aktarıp, günümüz özelinde yorumlamak istiyorum:

“Görmek isteyenler için yeterince ışık, istemeyenler için yeterince karanlık vardır.”

Hakikati görmek ya da görmezden gelmek bir niyet ve irade meselesidir… Günümüz insanı; görmemeyi, bilmemeyi veya yanlış bilmeyi bilinçli bir şekilde konfor alanı olarak kabul ediyor…

“Kuvvete dayanmayan adalet aciz, adalete dayanmayan kuvvet zalimliktir.”

Hakka veya hukuka dayanmayan, sadece maddi güce, silaha, paraya ya da siyasi üstünlüğe sırtını dayayan otorite bir süre sonra baskıya, zorbalığa ve zulme dönüşür. Yarattığı korku gerçeğin sesini tamamen susturur…

“Yasalar herkese eşit uygulanmadığında ahlaki yozlaşma başlar.”

Modern ve müreffeh toplumlar, vatandaşların devlete ve birbirlerine olan güveni üzerine kurulur. Yasaların kişiye, makama, ekonomik güce veya sosyal statüye göre esnediği algısı oluşursa, bireyler arasındaki toplumsal sözleşme yara alır. İnsanlar "kurallara sadece ben uyuyorum ve kaybediyorum" diye........

© Yeşilgiresun